Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/6490 E. 2024/2888 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/6490
- Karar No
- 2024/2888
- Karar Tarihi
B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/344 E., 2023/13 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVA TARİHİ : 20.04.2017 HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret
İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 05.10.2017 tarihli ve 2017/2904 Esas, 2017/2992 Karar sayılı kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 13.06.2022 tarihli ve 2021/3461 Esas, 2022/4636 Karar sayılı bozma ilamı üzerine İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2023 tarihli ve 2022/344 Esas, 2023/13 Karar sayılı kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.07.2023 gün ve 2023/2-191 Esas, 2023/703 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, 6100 sayılı HMK'da ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi hâlinde kesinlik sınırının tespitine dair açık bir hüküm bulunmadığından HMK’nın 341/2. fıkrasındaki düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, kanun yolu başvuru sınırlarının, başvurulacak kanun yoluna göre değil kararı veren mahkemeye göre belirlenmesi gerektiği, bu halde hüküm tarihinde HMK'nın 341/2. Maddesinde öngörülen kesinlik sınırının 17.830,00 TL olduğu; Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/34 Esas – 2015/410 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ihraç etme suçundan 10.11.2014 – 06.05.2015 tarihleri arasında 177 gün gözaltında ve tutuklu kalan davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 15.420,00 TL olması nedeniyle davalı açısından hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından 6100 sayılı HMK'nın 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesi ile değişik 362/1-a bendinde yer verilen temyiz sınırı ve hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, dosyanın gereği için İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE;
03.06.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.