Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/5296 E. 2024/2522 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2023/5296
Karar No
2024/2522
Karar Tarihi

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/342 E., 2023/120 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVA TARİHİ : 27.10.2017 HÜKÜM : Davanın reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince, davacının polis memuru ... ... Ç. hakkında yaptığı şikayetler neticesinde etkin soruşturma yapmayarak kovuşturmaya yer olmadığına karar veren ve bu karara itiraz edilmesi üzerine itirazın reddine karar veren hakim ve savcıların eylemlerinden dolayı CMK'nın 141/3. maddesi uyarınca 100.000,00 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce dava dilekçesi ve ekindeki belgeler davalı kuruma tebliğ edilip, davacı vekili ile davalı vekili duruşmadan haberdar edilerek, Cumhuriyet savcısının da katılımıyla duruşma yapılarak karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma sonrası İlk Derece Mahkemesince duruşma açılarak davanın reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın kabulü gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, davacının CMK'nın 141/3. maddesi kapsamında haklarının ihlal edildiğinden bahisle tazminat davası açtığı ancak davacının talebinin CMK'nın 141. maddesinde sayılan ve Ağır Ceza Mahkemesi'nin görev alanında olan tazminat davalarından olmadığı ve CMK'nın 141/3. maddesinde tazminat davalarının ancak Devlet aleyhine açılabileceğinin düzenlendiği, şahıslara yönelik dava açılamayacağı değerlendirilerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince davacının talebinin CMK'nın 141. maddesinde sayılan ve Ağır Ceza Mahkemesi'nin görev alanında olan tazminat davalarından olmadığı ve CMK'nın 141/3. maddesinde tazminat davalarının ancak Devlet aleyhine açılabileceğinin düzenlendiği, şahıslara yönelik dava açılamayacağı değerlendirilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, davacının talebinin CMK'nın 141/3. maddesi kapsamında kaldığı ve görevli mahkemenin Ağır Ceza Mahkemeleri olduğu, bu kapsamda davanın bu sebeple reddinin hatalı olduğu ancak Dairemizce yapılan incelemede verilen takipsizlik kararlarında ve bu kararlara karşı yapılan itiraz incelemelerinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığından bahsi geçen hakim ve savcıların sorumluluğunu gerektirir bir ihlal bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karar sonucu itibariyle doğru olarak değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı ve tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı anlaşılmakla, Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/4. maddesi uyarınca Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2023/5296, K. 2024/2522, T. 21.05.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2023-5296-e-2024-2522-k-12a3f7cfa27f