Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/2728 E. 2025/4317 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/556 E., 2022/2132 K. SUÇLAR : Özel hayatın gizliliğini ihlal, kişilerin huzur ve sükununu bozma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak kurulan beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 134/2, 62/1 ve 51. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı Kanunun 123/1, 62/1, 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "...instagram isimli sosyal paylaşım sitesinde "sumxx6671" ve "..." kullanıcı isimli profil hesaplarına rastlanmadığına ilişkin tespit karşısında, sanığın katılana ait fotoğrafları instagram adlı sosyal paylaşım sitesinde paylaşmak suretiyle üzerine atılı özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediğine dair mahkumiyet için yeterli, kesin, inandırıcı ve somut delil olmadığından sanığın suçu işlediğinin sabit olmaması nedeni ile CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine... somut olayda sanığın savunmasında eşiyle boşanma aşamasında olduğunu, çocuklarını görmek için eşini bir kaç kez aradığını beyan ettiği, sanığın cep telefonuna ait HTS kayıtlarının da dosya arasında alınmadığı, sanığın katılana yönelik tehdit eyleminden ötürü de mahkumiyet kararı verildiği gözetildiğinde, sanığın eylemini sırf huzur ve sükun bozma saikiyle işlediğine dair mahkumiyet için yeterli, kesin, inandırıcı ve somut delil olmadığından sanığın suçu işlediğinin sabit olmaması nedeni ile CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine..." dair karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında mahkumiyete hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın boşanma aşamasında olduğu eşi olan katılanı telefonla arayarak rahatsız eden ve instagramda farklı isimlerle açılmış olan hesaplardan katılana ait fotoğrafları paylaşan sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 123/1 ve 134/2. maddelerindeki kişilerin huzur ve sükununu bozma ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanığın katılanı arayarak rahatsız ettiğine dair dosyada fiziki delil bulunmadığı, sanığın katılanı müşterek çocuklarını görmek amacıyla aradığını kabul ettiği, dosya arasına HTS kayıtlarının alınmadığı, sanığın açtığı ve katılana ait görüntüleri paylaştığı iddiasına konu kullanıcı isimlerine ait hesapların bulunamadığı, hesapları oluşturan ve kullanan kişilere ilişkin bir tespit yapılamamış olduğundan sanığın üzerine atılı kişilerin huzur ve sükununu bozma ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarını işlediğinin sabit olmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 7. Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.