Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/9761 E. 2024/7916 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/9761
- Karar No
- 2024/7916
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1396 E., 2022/1766 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 300.000,00 TL maddi, 250.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin 5271 sayılı CMK'nın 141 ve devamı maddeleri gereğince yasal şartların oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun yargılama giderleri yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan tutuklama kararı verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara konu suç yönünden tutukluluğun bulunmadığı, tutukluluğuna karar verilen ve yargılama sonunda beraat kararı verilen suç yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/90 Esas – 2018/234 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 20.11.2012-08.10.2013 tarihleri arasında 322 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 03.12.2021 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, ancak davacının beraate konu yargılama dosyasında ayrıca terör örgütü propagandası yapma suçundan mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, beraate konu suç ile mahkumiyet kararı verilen suç arasında geçitli suç ilişkisi bulunduğu ve mahkemesince beraat hükmü kurulmadan eylemin terör örgütü propagandası yapma olarak kabul edilmesi nedeniyle değişen suç vasfı ile yalnıza mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğinin kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 141 ve devamı maddeleri gereğince yasal şartların oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; İlk Derece Mahkemesince, davacının terör örgütü propagandası yapma suçundan mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, beraate konu suç ile mahkumiyet kararı verilen suç arasında geçitli suç ilişkisi bulunduğu ve mahkemesince beraat hükmü kurulmadan eylemin terör örgütü propagandası yapma olarak kabul edilmesi nedeniyle değişen suç vasfı ile yalnıza mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğinin kabulü ile davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı hakkında yalnızca silahlı terör örgütüne üye olma suçundan tutuklama kararı verildiği, tutuklama müzekkeresinin infaz gördüğü, yapılan yargılama sonunda davacının beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 03.12.2021 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının süresi içinde açıldığının anlaşılması karşısında, CMK 141/1-e gereği beraat kararı yönünden tazminat koşullarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi, Kabule göre de, Davacı hakkında gözaltına alma-serbest bırakma müzekkerelerinin Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde aslının veya onaylı örneğinin dosya arasına alınması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.12.2024 tarihinde karar verildi.