Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/966 E. 2025/4365 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1785 E., 2020/384 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVATARİHİ : 21.05.2018 HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEMYİZ EDENLER : Davacı vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız soruşturma ve adli kontrol tedbiri nedeniyle 50.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının haksız soruşturma ve hakkında uygulanan adli kontrol tedbiri nedeniyle işten çıkarıldığına, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilen dosya kapsamında gözaltında ve tutuklu kalmadığı için maddi, manevi anlamda zarar görmediğinden bahsedilemeyeceğine, adli kontrol nedeniyle olumsuz etkilendiğine ve bu sebeple davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, davacı hakkındaki tazminat talebinin dayanağı olan Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/5046 sayılı soruşturma dosyasında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yürütülen soruşturma kapsamında, 30.11.2017 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, davanın 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, Bor Sulh Ceza Hakimliğinin 31.08.2016 tarih ve 2016/54 sorgu sayılı dosyasında davacı hakkında CMK'nın 109/3-a bendi uyarınca yurt dışına çıkma yasağı şeklinde adli kontrol tedbirine hükmedildiği, anılan tedbirin kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar ile birlikte kaldırıldığı, yürütülen soruşturmaya konu suç isnadı ve konulan tedbir dikkate alındığında; Anayasa'da öngörülen temel hakların sınırlandırılmasında geçerli olan ölçülülük ilkesinin ihlalinden bahsedilemeyeceği, bu suretle CMK'nın 141 ve devamı maddelerinde sayılan tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat istemi yönünden yasal koşulların oluşmadığı anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2025 tarihinde karar verildi.