Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/952 E. 2025/6369 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/952
Karar No
2025/6369
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/ 1096 E., 2020/ 3463 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, tutukluluk ve elkoyma nedeniyle 15.000,00 TL maddi, 250.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 410,00TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemi bakımından manevi tazminatın az olduğundan bahisle hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; tazminat miktarlarının yetersiz olduğuna, el konulup iade edilmeyen telefonlardan kaynaklı zararının hesaplanmadığına ve saire ilişkindir. Davalı vekilinin temyiz istemi; tazminat koşullarının oluşmadığına, hükmedilen miktarların fazla olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine ve saire ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 24. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/38 Esas, 2017/195 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının terör örgütüne üye olma suçundan 14.01.2017-21.12.2017 tarihleri arasında 341 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 30/05/2018 Tarih, 2018/728 Esas ve 2018/881 Karar sayılı kararı ile davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan beraat ettiği ve söz konusu beraat kararının temyiz edilmeden 27/06/2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat kararının davacıya 27.09.2018 tarihinde tebliğ edildiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen 3 aylık süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı ve tutukluluk süresinin mahsuba konu yapılmadığı , tutuklamanın infaz gördüğü, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu, kamu görevlisi olarak çalışmaktayken meslekten ihraç edilen davacının görevine iade edildiği, göreve iadesi sonrası hesabına maaş ödemesi, 14 günlük maaş farkı ve göreve başlama adı altında maaş ödemelerinin yapıldığı anlaşılarak, davacının cezaevinde yaptığı masraflar, telefon bedeli ve harici olarak yapılan bilirkişi masrafı ve vekalet ücreti maddi zarar kapsamında değerlendirilmemiş, tutuklu kaldığı süre için üniversite sınav harcı yatırdığı, ancak sınava giremediği için yatırılan harcın iade edilmediği anlaşılarak davacının maddi tazminat talebinin 410,00 TL'lik kısmının, manevi tazminat talebinin 20.000 TL'lik kısmının kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından manevi tazminat miktarının ''30.000,00TL'' vekalet ücretinin '' 4.561,50 TL '' olarak değiştirilmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre , davacı vekilinin ve davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1. Davacının gözaltına alma-serbest bırakma evraklarının Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde aslının veya onaylı örneğinin dosya arasına alınması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması, 2.Tazminat talebinin dayanağı olan ceza dosyasında davacı hakkında ikamet ettiği evinde arama yapılması, kişisel eşyalarına el konulması ve iade edilmemesi nedenine dayalı olarak da tazminat talebinde bulunulduğu anlaşılmakla; arama ve el koyma kararının 5271 sayılı Kanun'un CMK 141/1-i, j bendi kapsamında kalıp kalmadığı yönünde bir değerlendirme yapılmadan, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi, Kabule göre de; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/952, K. 2025/6369, T. 10.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-952-e-2025-6369-k-616134fa2a00