Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/9336 E. 2024/7927 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3249 E., 2021/2548 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü; I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız hükümlülük nedeniyle 50.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın 21.01.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 4.250,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın hükümlülüğün başlangıcı olan 21.01.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının maddi tazminatın 593,70 TL'ye, manevi tazminatın 1.000,00 TL'ye indirilmesi, faiz başlangıç tarihinin davacının cezaevine giriş tarihi olan 23.01.2019 tarihi olarak belirlenmesi suretiyle ve değişen vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz taleplerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarının eksik olduğuna, Davalı vekilinin temyiz istemi; yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan karar verildiğine, davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/873 Esas-2018/82 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının kasten yaralama suçundan iki kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, mahkumiyet hükmünün 21.11.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen mahkumiyet hükmü üzerine verilen içtima kararının 23.01.2019-01.02.2019 tarihleri arasında 9 gün infaz gördüğü, davacı vekili tarafından yapılan yargılanmanın yenilenmesi ve infazın durdurulması başvurusuna istinaden Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2019 tarihli ek kararı ile yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile birlikte infazın durdurulmasına karar verilmesi üzerine, yeniden yapılan yargılama sonunda Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/127 Esas-2019/285 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 25.04.2019 tarihinde kesinleştiği, hükümlülük tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı infaz gören sürenin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince, maddi tazminat miktarının 593,70 TL'ye, manevi tazminat miktarının 1.000,00 TL'ye indirilmesi, faiz başlangıç tarihinin davacının cezaevine giriş tarihi olan 23.01.2019 tarihi olarak belirlenmesi suretiyle ve değişen vekalet ücreti yönünden düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde karar verildi.