Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/92 E. 2023/5317 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/92
- Karar No
- 2023/5317
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/376 E., 2020/1844 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Davacı vekili 25.04.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; "Müvekkilin hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen soruşturma dosyası kapsamında 23.04.2018 - 28.04.2018 tarihleri arasında gözaltında kalması sebebiyle oluşan zararına ilişkin 30.00,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini arz ve talep ederiz." şeklinde beyanda bulunmuştur. 2. Davalı vekili 20.06.2019 tarihli cevap dilekçesinde özetle; "Dava süresinde açılıp açılmadığı, aynı konu ve nedene dayalı başka bir dava açılıp açılmadığının araştırılması gerekmektedir. Davacı kendi kusurlu hareketleri neticesinde gözaltına alınmıştır. Talep edilen tazminat miktarları fahiştir. Faiz ve vekalet ücreti talebinin reddi gerekmektedir." şeklinde beyanda bulunmuştur. 3. İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2019 tarihli ve 2019/208 Esas, 2019/477 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 15.09.2020 tarihli ve 2020/376 Esas, 2020/1844 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.12.2021 tarihli ve 2020/96711 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; maddi tazminat talebinin reddine, ilişkindir. III. DAVA KONUSU Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Yapılan yargılama ve toplanan deliller neticesinde, davacı ... hakkında ''izinsiz olarak ateşli silah ve mermileri ülkeye sokma, imal etme, nakletme, satma, silahla birden fazla kişi ile birlikte konutta geceleyin yağma'' suçlarından soruşturma yapıldığı, davacının 23.04.2018 tarihi ile 28.04.2018 tarihleri arasında gözaltında kaldığı; Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 11.02.2019 tarih, 2018/7441 soruşturma numaralı kararı ile davacı hakkında kovuşturmaya yer olmadığına kararı verildiği ve bu kararın 08.03.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Davacının haksız olarak 5 gün gözaltında kaldığı anlaşıldığından davacının belgelenen bir kazancının olmaması nedeniyle maddi tazminatın gözaltı tarihini kapsayan 2018 yılı 16 yaştan büyüklerde net asgari ücret olan 1.603,12 TL nin baz alınarak 5 gün üzerinden 267,18 TL maddi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Davacının haksız gözaltı ve tutuklulukta kaldığı sürelere ilişkin manevi tazminat talebinde bulunması nedeniyle bu olaydan dolayı duyduğu üzüntü de nazara alınarak manevi tazminat miktarının tespitinde davacının sosyal ve ekonomik durumu, gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği süre miktarı, olayın oluş tarzı, yargılama sürecinin uzun ve kısa olması, davacının şahsi, sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Davacının, izinsiz olarak ateşli silah ve mermileri ülkeye sokma, imal etme, nakletme, satma ve silahla birden fazla kişi ile birlikte konutta geceleyin yağma suçlarından soruşturma yapıldığı, 23.04.2018 - 28.04.2018 tarihleri arasında gözaltında kaldığı, soruşturma neticesinde davacı hakkında kovuşturmaya yer olmadığına kararı verildiği ve bu kararın 08.03.2019 tarihinde kesinleştiği, davacının 657 sayılı Yasaya tabi devlet memuru olup, 02.05.2018 tarihinde tekrardan görevine iade edildiği, maddi kayıplarına ilişkin taleplerinin 657 sayılı Yasanın 141 inci maddesi gereğince ilgili kurumdan talep edilmesi, ödenmemesi halinde ise idari yargı yoluna başvurması gerektiği, buna göre davacının maddi tazminat talebinin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi, hukuka aykırı bulunduğundan, istinaf yoluna başvurulan kararın hüküm fıkrasının; maddi tazminata ilişkin (1) numaralı bendin tamamının hükümden çıkartılarak yerine "Davacının yasal koşulları oluşmayan maddi tazminat talebinin reddine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Tazminat talebinin dayanağı olan Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/7441 Soruşturma sayılı dosyası kapsamında, davacının izinsiz olarak ateşli silah ve mermileri ülkeye sokma, imal etme, nakletme, satma ve silahla birden fazla kişi ile birlikte konutta geceleyin yağma suçlarından 23.04.2018 - 28.4.2018 tarihleri arasında 5 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonunda 11.02.2019 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın 08.03.2019 tarihinde kesinleştiği, gözaltında alınma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır. Davacı vekilinin temyiz isteği yönünden; Bölge adliye mahkemesince; davacının 657 sayılı Kanun'a tabi devlet memuru olup, 02.05.2018 tarihinde tekrardan görevine iade edildiği, maddi kayıplarına ilişkin taleplerinin 657 sayılı Kanun'un 141 inci maddesi gereğince ilgili kurumdan talep edilmesi, ödenmemesi halinde ise idari yargı yoluna başvurması gerektiği göz önünde bulundurularak davacının maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 15.09.2020 tarihli ve 2020/376 Esas, 2020/1844 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2023 tarihinde karar verildi.