Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8728 E. 2026/4381 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3859 E., 2022/1137 K. DAVA : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 4.741.395,90 TL maddi ve 1.000.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 11.918,61 TL maddi ve 19.900,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, hükmün 1. bendinde yer alan, ""11.918,61" TL maddi tazminatın "haksız gözaltı tarihi olan 18/07/2016 tarihinden"" ibaresinin çıkartılarak, yerine, "8.976,96 TL nin 15/09/2016 tarihinden" ibaresinin eklenmesi, hükmün 2 numaralı bendinde manevi tazminat miktarı olarak yazılı, "19.900,00 TL" ibaresinin çıkartılması, yerine "35.000 TL" ibaresinin yazılması, davacı lehine vekalet ücreti takdirine ilişkin 4 numaralı bentte yer alan "4.772,79" ibaresinin çıkartılarak, yerine "6.517,00" ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkil hakkında verilen maddi ve manevi tazminatın eksik olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 29. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/87 Esas –2019/191Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 18.07.2016 - 02.05.2017 tarihleri arasında 288 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 16.07.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıya tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İstanbul Cumhuriyet savcısı olarak görev yaparken üzerine atılı suçla ilgili olarak 19/07/2016 tarihinde tutuklandıktan sonra Hakimler ve Savcılar Kurulunun 24/08/2016 tarih, 2016/426 sayılı kararı ile meslekten çıkartılan davacının, 29/10/2016 tarihli 675 sayılı KHK'nın 10. maddesi dikkate alınarak 15/09/2016 tarihine kadar ki maaşının ödendiği kabul edilerek, 15/09/2016 tarihinden tahliye edildiği 02/05/2017 tarihine kadar ki döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden lehine "8.976,96" TL maddi tazminatın 15.09.2016 tarihinden işleyecek faizi ile ödenmesine hükmedilmesi gerektiği ve davacı yararına bu ölçülere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması gerekçesiyle maddi tazminat miktarının indirilmesi ve manevi tazminat miktarının artırılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Davacının kamu görevlisi olarak çalışmaktayken 24.08.2016 tarihinde meslekten ihraç edildiği, son maaşını eylül 2016 tarihinde aldığı, davacının son maaşının 15.09.2016-14.10.2016 tarihlerindeki süreyi kapsadığı, davacı lehine hükmedilecek tazminat hesabının 15.10.2016 ile tahliye tarihi olan 02.05.2017 arasındaki süre için net asgari ücret üzerinden hesaplanan ''8.976,96' TL olarak doğru şekilde hesaplandığı ancak 29/10/2016 tarihli 675 sayılı KHK'nın 10. maddesi dikkate alınarak 15/09/2016 tarihine kadar ki maaşının ödendiği kabul edilerek, maddi tazminat miktarına işleyecek faizin "15.10.2016" tarihinden başlaması gerekirken "15.09.2016" tarihinden başlatılması suretiyle davacı lehine fazla maddi tazminata hükmedilmesi temyiz edenin sıfatı doğrultusunda bozma yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2026 tarihinde karar verildi.