Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8468 E. 2024/7382 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/4412 E., 2022/1523 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 100.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine hükmedilmesine ilişkin talebinin, davacı hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan verilen beraat kararının temyiz edilmemesi üzerine 01.06.2018 tarihinde kesinleştirme işleminin yapıldığı, kesinleştirme şerhinde kararın kesinleşme tarihi boş bırakılmış ise de; 01.06.2018 tarihi itibarıyla beraat kararının her halükarda kesinleşmiş olduğu, tazminat davasının ise 18.08.2020 tarihinde açıldığı, CMK'nın 142/1. maddesinde tazminat davasının kararın kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde açılabileceğinin belirtildiği ve bir yıllık sürenin başlaması için kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliği gerekmediği gibi bu sürenin hak düşürücü süre olduğu nazara alındığında, davanın 1 yıllık yasal süre geçtikten sonra açıldığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacı hakkında verilen beraat kararına ilişkin kesinleşme şerhinin davacıya tebliğ edilmediğine, dava açma süresinin tebliğden itibaren başlayacağına, kesinleşme şerhinin 05.08.2020 tarihinde tebliğinden sonra 18.08.2020 tarihinde tazminat davasının açıldığına, bu yönüyle davanın süresinde açıldığına, davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2016/231 Esas-2017/463 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 06.02.2017-09.05.2018 tarihleri arasında 457 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararı ile beraatine karar verildiği, beraat kararının temyiz edilmemesi üzerine kesinleşme tarihi boş bırakılmış ise de her halde 01.06.2018 tarihinde düzenlenen kesinleşme şerhi ile kararın bu tarih itibariyle kesinleştiğinin anlaşıldığı, bu itibarla tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açılmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince süre yönünden reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat davasının CMK 142. maddesinde belirtilen süre içinde açılmadığı anlaşıldığından, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde karar verildi.