Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8113 E. 2024/7086 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/660 E., 2022/952 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddine İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 100.000 TL maddi, 200.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, davanın kabulü gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bayburt Asliye Ceza Mahkemesi 2020/566 Esas 2020/652 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçundan tarihleri arasında 12/10/2020- 12/11/2020 tarihleri arasında 31 gün gözaltı/ tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 23/12/2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı belirlenerek yapılan yargılama neticesinde; davacının Bayburt Asliye Ceza Mahkemesinin 15/12/2020 tarih, 2020/566 Esas ve 2020/652 Karar sayılı dosyası kapsamında haksız olarak tutuklandığı gerekçesiyle davacı adına maddi ve manevi tazminat talebiyle dava açılmış ise de ve her ne kadar 5271 sayılı CMK'nın 144/1-a maddesinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup işleminin yapılmış olması tazminata engel oluşturmayacak ise de; Bayburt M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nden gelen 13/12/2021 ve 01/02/2022 tarihli cevabi yazılarda da belirtildiği üzere Bayburt Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/10/2020 tarih ve 2020/48 sorgu sayılı tutuklama müzekkeresi ile tutuklanarak kuruma giriş yaptığı, adı geçenin başka suçtan Bayburt Denetimli Serbestlik Müdürlüğünde hükümlü olarak cezasını infaz ettiği, bu sebeple söz konusu tutuklama müzekkeresinin 13/10/2020 tarihi itibariyle infazının beklemeye alındığı ve kesinleşen hapis cezasının infazına başlanıldığı, adı geçenin Bayburt Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2020 tarih ve 2020/566 sayılı kararı ile söz konusu tutuklama müzekkeresinden tahliye edildiği, Bayburt Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/10/2020 tarih ve 2020/48 sorgu sayılı tutuklama müzekkeresinin kurumda infaz görmediği şeklinde cevap verildiği, davacının söz konusu tutuklama müzekkeresini fiilen infaz kurumunda infaz etmediği, davacının yargılamaya konu olay kapsamında fiilen tutuklu kalmadığı, bu açıdan TCK 63 maddesinde düzenlenen mahsup koşullarının da oluşmadığı, davacının soruşturmaya konu suç kapsamında özgürlüğünü kısıtlayıcı bir tedbire maruz kalmadığı anlaşılmakla davacının hakkında uygulanan koruma tedbiri nedeniyle maddi ve manevi açıdan uğradığı bir zararı oluşmadığından açılan davanın 5271 sayılı CMK'nın 141 vd. maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, davanın vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla,Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bayburt Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde karar verildi.