Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7934 E. 2026/4183 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/7934
Karar No
2026/4183
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3699 E., 2021/2974 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, tutukluluk ve soruşturma aşamasında temsil edilmek üzere ödenen vekalet ücreti nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 1.000.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihi olan 23.07.2016 itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, tüm dosyanın incelenmesinde davacının hürriyetinin kısıtlandığı süreleri de kapsayacak şekilde kendisine maaş ödemesi yapıldığına dair kurum yazısı ve bordrolar bulunduğu ve bu haliyle gelirinden yoksun kalmadığı görülmekle bu anlamda bir zararının olmadığı kanaatiyle bu talebinin reddine, kısmen kabulü ile Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının dosyasında vekaletname tarihi de gözönünde bulundurularak kendini vekil ile temsil ettirdiğinin görüldüğü, ancak serbest meslek makbuzu sunulmadığından 2016 yılı için ön görülen Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 600,00 TL vekalet ücreti kadar zararı olduğu kabul edilerek; 600,00 TL maddi ve 9.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihi olan 23.07.2016 itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili ile davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince maddi tazminata ilişkin fıkradaki faiz başlangıcıyla ilgili ''talebe göre tutuklama tarihi olan 23.07.2016" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "KYOK tarihi olan 30.11.2016" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının sosyal, ekonomik durumu, mesleki, ailevi ve sosyal yaşantısı üzerindeki etkileri göz önünde bulundurulduğunda hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğuna, maddi tazminat davasının kabul edilmesi gerektiğine, davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat koşullarının oluşmadığına, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna ve reddedilen kısım üzerinden lehe vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/18609 sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, silahlı terör örgütüne üye olma, Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme suçlarından 22.07.2016 - 30.11.2016 tarihleri arasında 131 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yürütülen soruşturma neticesinde 30.11.2016 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının kesinleştiğine ve kesinleşme şerhinin davacıya tebliğ edildiğinin dosya kapsamından anlaşılmadığı, 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürenin başka bir cezasından mahsup edilmediği, kanunda öngörülen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekili ile davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1-Soruşturma aşamasında kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği 30.11.2016 tarihindeki yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde belirlenen "450,00 TL" maktu vekalet ücretinin maddi tazminat kapsamında ödenmesi gerekirken hatalı olarak "600,00 TL" olarak belirlenerek davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması, 2-Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ile davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/7934, K. 2026/4183, T. 22.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-7934-e-2026-4183-k-cc84ea8e4359