Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7819 E. 2024/7000 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1773 E., 2021/2450 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız hükümlülük nedeniyle 500.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın 19.06.2018 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin maddi tazminat talebi yönünden reddi ile manevi tazminat talebi yönünden kısmen kabulü ile 30.000,00 TL manevi tazminatın talep doğrultusunda davacının cezaevine giriş tarihi olan 19.06.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; davacının haksız hükümlülük nedeniyle uğradığı zararların maddi tazminat kapsamında değerlendirilerek maddi tazminat talebinin kabul edilmesi gerektiğine, hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğuna, Davalı vekilinin temyiz istemi; davanın reddine karar verilmesi gerektiği, reddedilen tazminat miktarı yönünden davalı kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/398 Esas-2016/501 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının hukuka aykırı olarak kişisel verileri yayma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, mahkumiyet hükmünün istinaf incelemesinden geçerek 17.01.2017 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen mahkumiyet hükmü üzerine hapis cezasının 19.06.2018-15.02.2019 tarihleri arasında 241 gün infaz gördüğü, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nın 308/A-1 maddesi gereğince yapılan itiraz üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 03/09/2019 tarihli ve 2016/430 Esas-2017/208 Karar sayılı ek kararı ile itirazın kabulü ile mahkumiyet hükmünün kaldırılarak davacının beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 01/10/2019 tarihinde kesinleştiği, hükümlülük tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, infaz gören hükümlülük süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın maddi tazminat talebi yönünden reddi ile manevi tazminat talebi yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik görülmemiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1-Gerekçeli karar başlığında, dava tarihinin ''25.10.2019'' yerine hatalı olarak ''31.10.2019'' olarak gösterilmesi, 2-Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2024 tarihinde karar verildi.