Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7792 E. 2025/3404 K. – Özel Hayatın

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/707 E., 2022/511 K. SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak kurulan beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 134/1-2, 62 ve 53. maddeleri gereğince 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "sanık ...'ın olay tarihinde katılan ...'a göndermiş olduğu resimlerin elde edilememesi nedeniyle; gönderilen fotoğrafların katılan ...'a ait olup olmadığının tespiti mümkün olmadığı gibi katılanın rızası dışında çekilip çekilmediğinin de belirlenmesinin mümkün olmadığı, katılanın rızası ile çekilen fotoğrafların yine katılana gönderilmesi halinde de özel hayatın gizliliğini ihlal etme suçunun unsurlarının oluşmayacağı, sanığın üzerine atılı eylem nedeniyle cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak somut ve inandırıcı bir delil elde edilemediği, soyut iddianın mahkumiyete yeterli delil olarak değerlendirilemeyeceği anlaşılmaktadır. 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a. maddesinde 7035 ile yapılan değişiklik ve CMK'nın 303/1-a. maddesi hükmü dikkate alındığında, ilk derece mahkemesinin kararına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile ihlalin ve hukuka aykırılığın duruşma açılmaksızın düzeltilmesi mümkün olduğundan; A)İstanbul Anadolu 53. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/731 (E), 2021/25 (K) sayılı sanık ...'un özel hayatın gizliliğini ihlal etmek suçundan TCK'nın 134/1, 134/1-2. cümle, 53 maddeleri gereğince neticeten 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararının CMK'nın 280/1-a-2. Cümle, CMK'nın 303/1-a. maddeleri gereğince KALDIRILMASINA; B)Sanık ...'un özel hayatın gizliliğini ihlal etmek suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında; Sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından, CMK'nın 223/2-e. maddesi uyarınca BERAATİNE" dair karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık üzerine atılı suçun unsurlarının gerçekleştiğine, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ile katılanın sevgili oldukları dönemde katılanın çıplak fotoğrafını çektiği, ayrılmaları sonrası sanığın katılana ait fotoğrafı sosyal medyada gördüğüne ilişkin mesajla birlikte fotoğrafı gönderip sildiği olayda sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 134/1-2. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanığın katılana ait görüntüsünü katılana gönderdiğine yönelik iddia olunan görüntünün elde edilememesi nedeniyle; gönderilen fotoğrafların katılana ait olup olmadığının tespiti mümkün olmadığı gibi katılanın rızası dışında çekilip çekilmediğinin de belirlenmesinin mümkün olmadağı, özel hayatın gizliliğini ihlal etme suçunu işlediğinin sabit olmaması nedeni ile 5237 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 53. Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.