Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7627 E. 2024/7617 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2432 E., 2021/4170 K. HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEMYİZ EDENLER : Davacılar vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacılar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacılar vekilinin haksız el koyma nedeniyle 55.961.61 dolar maddi tazminatın bankalarca dolar vadeli mevduat hesaplarına uygulanan en yüksek faiz haddi üzerinden hesaplanacak faiziyle ödenmesine ilişkin talebinin, yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacılar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacılar vekilinin temyiz sebepleri; davacıya ait el konulan eşyanın tasfiye satış bedeli olarak ödenen miktarın, el koyma tarihindeki gerçek değerinden çok düşük olduğu, el konulan eşyanın bedelinin çok altında satılmasından doğan zararının tazmin edilmesi gerektiği, bu suretle davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/161 Esas – 2019/725 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacıya ait gümrük beyannamesinde perçin olarak beyan edilen mallara 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçu kapsamında 03.01.2019 tarihinde el konulduğu, yapılan yargılama sonunda davacının beraatine ve el konulan malların Gümrük İdaresince sahibine iadesine hükmedildiği, hükmün 24.09.2020 tarihinde kesinleştiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacıya ait malların gümrük idaresince satışının yapıldığı, satış bedelinin davacıya ödendiği, satılan malların değeri altında satılması sebebiyle arada oluşan farkın hukuk ve idare mahkemeleri nezdinde açılacak davalar ile sonuca bağlanacağı, yasal koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacılar vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1.Karar başlığında dava tarihi olarak ''23.12.2020'' yerine, ''06.04.2021'' tarihi yazılması, 2.Her ne kadar yasal koşulları oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmişse de; davacıya ait el konulan malların el koyma anındaki rayiç bedeli ile tasfiye sonucunda ana para olarak ödenen bedeli arasındaki farkın bilirkişi marifetiyle hesaplanarak, CMK'nın 141/1-j bendi uyarınca maddi tazminat kapsamında ödenmesi gerektiği gözetilmeden hüküm tesisi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde karar verildi.