Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7623 E. 2024/6985 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2382 E., 2021/3013 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve hükümlülük nedeniyle 50.000 TL maddi, 250.000 TL manevi tazminatın gözaltından itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile davacının gözaltında kaldığı 23.02.2010 - 25.02.2010 tarihleri arasındaki 2 gün için 59.91 TL maddi, 100 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren, hükümlü olarak cezaevinde kaldığı 18.09.2015 - 15.11.2019 tarihleri arasındaki 1519 gün için 75.691 TL maddi, 85.000 TL manevi tazminatın 18.09.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davalı vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davacının gözaltında kaldığı dönem için hükmedilen maddi tazminat miktarı 38.43 TL'ye indirilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davalı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarının yüksek olduğuna, reddedilen kısım üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/280 Esas - 2015/116 Karar sayılı dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve temini suçundan yargılandığı, bu kapsamda 23.02.2010 - 25.02.2010 tarihlerinde 2 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda 6 yıl 3 ay hapis cezasıyla mahkumiyetine karar verildiği, 18.09.2015 tarihinde hükmün infazına başlanıldığı, 15.11.2019 tarihi itibariyle davacının şartlı tahliye edildiği, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 25.02.2021 tarihli 2020/3786 Esas - 2021/889 Karar sayılı ilamıyla mahkumiyet hükmü bozularak, infazın durdurulmasına karar verildiği, bozma üzerine Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/91 Esas - 2021/206 Karar sayılı ilamıyla davacının beraatine karar verilerek, hükmün 12.07.2021 tarihinde kesinleştiği, bu itibarla davacının 18.09.2015 - 15.11.2019 tarihleri arasında 1519 gün hükümlü olarak cezaevinde kaldığı, gözaltı ve hükümlülük tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, bu suretle kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince, davacının gözaltında kaldığı dönem için hükmedilen maddi tazminat miktarı 38.43 TL'ye indirilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Davacının 18.09.2015 - 15.11.2019 tarihleri arasında 1519 gün hükümlü olarak cezaevinde kaldığı dönem için hükmedilen manevi tazminat yönünden; nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması temyiz edenin sıfatı nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında eleştirilen husus dışında davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2024 tarihinde karar verildi.