Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7244 E. 2024/6777 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/4111 E., 2022/318 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi; I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 10.000,00 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 2.421,52 TL maddi, 3.200,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılması ile davanın reddine karar verilerek düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, davacının göçmen kaçakçılığı suçundan haksız tutuklandığına, beraat ettiğine, bu nedenle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Yayladağı Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/88 Esas – 2017/120 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının göçmen kaçaklığı yapma suçundan 06.02.2017-29.03.2017 tarihleri arasında 51 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 12.11.2019 tarihinde kesinleştiği, gözaltı/tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutuklama süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacının iki ayrı suçtan tutuklanmış olması ve göçmen kaçakçılığı suçundan beraat almasına karşın tutuklandığı diğer suç olan resmi belgede sahtecilik suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi ve ancak denetim süresi sonunda davanın düşmesi ya da hükmün açıklanması halinde tazminat davasının şartlarının değerlendirilmesinin mümkün olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar vermiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Davacının 09.03.2022 tarihli temyiz dilekçesinde, davacının göçmen kaçakçılığı suçundan haksız tutuklandığını ve sonrasında beraat ettiğini belirterek mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle temyiz ettiğini bildirdiği ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verdiği görülmekte Tebliğnamedeki ret isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Davacı vekilinin, davacının göçmen kaçakçılığı suçundan dolayı tutuklandığını, yapılan yargılama neticesinde beraat ettiğini belirterek maddi ve manevi tazminat talep ettiği, dosya içeriğine göre davacının yürütülen soruşturma kapsamında göçmen kaçakçılığı ve resmi belgede sahtecilik suçlarından tutuklandığı, yapılan yargılama sonucunda göçmen kaçakçılığı suçundan beraat hükmü verildiği ve kararın 12.11.2019 tarihinde kesinleştiği, resmi belgede sahtecilik suçundan ise hakkında 1 yıl 8 ay hapis cezası verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ve bu kararın da 30.05.2018 tarihinde kesinleştiği, Dairemiz incelemesi sırasında 30.05.2018 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bakımından denetim süresinin dolduğu gözetilerek, mahkeme kararında belirtilen 5 yıllık denetim süresi sonunda davanın düşmesine ya da davacının beraatine karar verilmesi halinde tazminat şartlarının değerlendirilmesinin mümkün olduğu, bu kapsamda davacı hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin 5 yıllık denetim süresinin sonucunda ne şekilde karar verildiği araştırılıp, düşme kararı verilmiş ise, davacının 51 gün tutuklulukta geçirmiş olduğu sürenin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen dosyadaki 1 yıl 8 ay hapis cezası miktarından az olduğundan davacının tazminata hak kazanamayacağı, davacının beraatine karar verildiğinin anlaşılması halinde ise tutuklu kaldığı sürenin tamamına ilişkin maddi ve manevi tazminata hak kazanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde karar verildi.