Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/6703 E. 2024/6758 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3233 E., 2021/2265 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız hükümlülük nedeniyle 70.000 TL maddi ve 70.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin davacının CMK'nın 144. Maddesine göre sonradan çıkan lehe yasa sebebiyle cezasının ortadan kaldırılması nedeniyle kişilerin tazminat isteyemeyeceğinden reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; davasının kabul edilmesi gerektiğine ve tazminata hükmedilmesine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/228 Esas – 2011/262 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacı hakkında kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık suçundan 10 ay hapis cezasına hükmedildiği, kararın 05.05.2011 tarihinde kesinleştiği ve infazına başlandığı, davacının 27.09.2011 - 13.02.2012 tarihleri arasında 139 gün hükümlü olarak kaldığı, karar infaz edilirken 6352 Sayılı Yasa yürürlüğe girerek davacı hakkında yapılan uyarlama yargılaması sonucunda Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2013 tarihli 2012/1134 esas ve 2013/331 karar sayılı kararıyla önceki verilen mahkumiyet hükmünün ortadan kaldırılmasına karar verildiği, bu kararın 05.03.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, hükümlülük süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, CMK'nın 144/1-b Maddesine göre sonradan çıkan lehe yasa sebebiyle cezasının ortadan kaldırılması halinde davacının tazminat isteyemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde karar verildi.