Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/6663 E. 2024/7282 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1466 E., 2021/1854 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Davanın reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın 01.04.2017 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 32.168,05 TL maddi, 48.000,00 TL manevi tazminatın 01.04.2017 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, aynı yargılama kapsamında davacı hakkında nitelikli yağma suçundan beraat, kasten yaralama suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bakımından denetim süresinin henüz dolmadığı, tazminat koşullarının denetim süresi sonunda verilecek karara göre değerlendirilebileceğinden bahisle ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkilinin yağma suçundan tutuklanmış olması ve neticeten beraat etmiş olması nedeniyle tazminat şartlarının oluştuğuna, davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/342 Esas – 2019/589 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının nitelikli yağma suçundan 01.04.2017- 28.12.2018 tarihleri arasında 636 gün tutuklu kaldığı, hakkında nitelikli yağma ve kasten yaralama suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda nitelikli yağma suçundan beraatine ve kasten yaralama suçu kapsamında hükmedilen 1 yıl 9 ay 7 gün hapis cezası bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, her iki kararın da 09.10.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararın davacıya tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Davacının nitelikli yağma suçundan 01.04.2017- 28.12.2018 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, yapılan yargılama neticesinde hakkında nitelikli yağma suçundan beraat kararı verildiği dikkate alındığında; eldeki davada CMK 141/1-e gereği beraat kararı yönünden tazminat koşullarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde karar verildi.