Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/642 E. 2025/6462 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2162 E., 2020/1382 K. SUÇ : Taksirle Öldürme HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 52/1-2-4, 63. maddeleri uyarınca 16.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin ve katılan vekilinin istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği, sanık hakkında hükmolunan temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi ve bilinçli taksir artırımının üst sınırdan yapılması gerektiğine ve takdiri indirim uygulanmasının hatalı olduğuna, sanık müdafiinin temyiz isteği, bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına ve temel ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşılmasının hatalı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü, gece vakti, meskun mahal içi, iki şeritli, bölünmüş, asfalt, Devlet karayolunda sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile alkollü olarak sağ şeritte seyri sırasında yolun sağından kaplamaya giren yayaya sağ şerit üzerinde çarpması neticesinde yayanın hayatını kaybetmesi ile sonuçlanan olayda, alkollü olarak araç kullanması nedeniyle bilinçli taksirle hareket ettiği ve hızını yol şartlarına göre ayarlamadığından tali kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının bilinçli taksir koşullarının varlığı halinde adli para cezasına çevrilemeyeceği kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanığın 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılması yönünde hüküm kurulmuştur. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.09.2025 tarihinde karar verildi.