Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/6192 E. 2024/5903 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/310 E., 2021/76 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat KARAR : Temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.05.2021 tarihli ve 2020/310 Esas, 2021/76 Karar sayılı ek karar; davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı nedeniyle 210.000 TL maddi, 400.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek faiziyle ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulüyle, 96.05 TL maddi tazminatın, 2.000 TL manevi tazminatın gözaltından itibaren işleyecek faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davalı vekili ve davacı vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, davacının 29.04.2021 tarihli dilekçesiyle temyiz talebinde bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 03.05.2021 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin kanuni süresi geçtikten sonra yapıldığı gerekçesiyle CMK'nın 296/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; Bölge Adliye Mahkemesince gerekçeli kararın müvekkilinin avukatlarından birine tebliğ edildiği, kendisine tebliğ edilmediği, rahatsızlığı dolayısıyla davayı takip edemediği, bu suretle eski hale iade talebiyle temyiz isteminde bulunmuştur.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/110 Esas, 2016/335 sayılı dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 01.06.2010 - 06.06.2010 tarihleri arasında 5 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat kararının 08.02.2017 tarihinde kesinleştiği, kararın davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'da öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli kararı davacı vekiline 14.03.2021 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine, davacı vekilince 29.04.2021 tarihinde temyiz başvurusunda bulunulduğu, Bölge Adliye Mahkemesinin 03.05.2021 tarihli ek kararı ile CMK'nın 296/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin yasal süresi içinde yapılmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eski hale getirme talebine yönelik CMK'nın 40 ve devamı maddeleri uyarınca yasal şartların mevcut olmadığı anlaşılmakla, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 03.05.2021 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2024 tarihinde karar verildi.