Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/6170 E. 2024/6118 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3036 E., 2021/2046 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 50.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davanın 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde belirtilen 3 aylık hak düşürücü süre içinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın 1 yıllık süre içinde açıldığı ve reddi kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/601 Esas – 2018/86 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve temini suçundan 26.09.2017 - 01.03.2018 tarihleri arasında 156 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 08.06.2018 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 28.01.2019 tarihinde açıldığı, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen 3 aylık hak düşürücü süre içinde davanın açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince süre yönünden reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve temini suçundan yargılandığı Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/601 Esas, 2018/86 Karar sayılı dosyasında mahkumiyetine karar verildiği, kararın istinafı üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesinin 2018/994 Esas, 2018/1068 Karar sayılı ilamıyla mahkumiyet hükmü kaldırılarak beraatine karar verildiği, kararın 08.06.2018 tarihinde kesinleştiği ve 18.06.2018 tarihinde davacı asile kesinleşme şerhinin tebliğ edildiği, her ne kadar 27.04.2018 tarihli istinaf kararında CMK 141/2 maddesi uyarınca davacının tazminat hakkı belirtilmişse da; dosya kapsamından davacıya gerekçeli kararın tebliğ edilip edilmediğinin anlaşılamadığı, kesinleşme şerhinin tebliğinde de tazminat hakkına ilişkin usulüne uygun ihtaratın olmadığı, bu itibarla belirtilen hususlar tespit edilerek, gerekçeli karar tebliğ edilmişse davanın üç aylık yasal süre içinde açılmadığı, tebliğ edilmemişse davanın süresinde kabul edilerek esasına ilişkin karar verilmesi gerektiği gözetilmeden hüküm tesisi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde karar verildi.