Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/554 E. 2024/299 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/554
Karar No
2024/299
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3069 E., 2020/4104 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVA TARİHİ : 09.09.2019 HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1 inci maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Davacı vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 50.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; dayanak beraat kararının usulüne uygun tebliğ edilmediğinden davanın süresinde açılmış sayılması gerektiğine, beraat kararında tazminat isteme hakkının hatırlatılmadığına, davalı yan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğine ilişkindir III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Anadolu 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/555 esas 2016/374 karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının güveni kötüye kullanma suçundan 09.03.2009-10.03.2009 tarihleri arasında 1 gün gözaltında, 17.06.2010-31.03.2011 tarihleri arasında 287 gün tutuklu kaldığı, 17.05.2016 tarihinde sanığın yokluğunda yapılan yargılamada beraatine hükmedildiği, beraat kararının sanığın mernis adresinde aynı konutta birlikte yaşadığı ablasına tebliğ edildiği, beraat hükmünün temyiz edilmeksizin 12.07.2016 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, davanın 09.09.2019 tarihinde açıldığı, gözaltı-tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142 nci maddesinde öngörülen süre içinde davanın açılmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, davanın süresinde açılmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/554, K. 2024/299, T. 23.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-554-e-2024-299-k-8cfff54fa12c