Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/4830 E. 2024/7003 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/249 E., 2021/775 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız elkoyma nedeniyle 200.000,00 TL maddi ve 70.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacının beraatine konu yargılama dosyasında diğer sanığın mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle elkoymanın haksız olmadığı, talebin davacı ile mahkumiyetine karar verilen sanık arasında genel hükümlere konu tazminat istemine konu edilmesi gerektiğinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun'un 141 vd maddelerince tazminat isteme koşullarının oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacıya ait cevizlere haksız olarak el konulduğuna, elkoyma işlemi ile ihale ile satışın yapıldığı tarih arasında 4.220 kilo cevizin zayi olduğuna, davacının beraat etmiş olması nedeniyle tazminat isteme koşullarının oluştuğuna, davanın reddine karar verilmesinin ve davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/186 Esas – 2016/182 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacıya ait 15.000 kg cevize 05.04.2014 tarihinde el konulduğu, davacı hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat hükmünün 01.02.2017 tarihinde kesinleştiği, Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.01.2017 tarihli ek kararı ile ihale ile satışı yapılan 10.780 kg ceviz bedelinden yediemin ücreti ve masraflar düşüldükten sonra 86.720,52 TL'nin davacıya iadesine karar verildiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ancak davacının beraatine konu yargılama dosyasında diğer sanığın mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle elkoymanın haksız olmadığı, talebin davacı ile mahkumiyetine karar verilen sanık arasında genel hükümlere konu tazminat istemine konu edilmesi gerektiğinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun'un 141 vd maddelerince tazminat isteme koşullarının oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacının sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1-Tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyası kapsamında düzenlenen arama, elkoyma ve elkonulan cevizlerin satışına ilişkin evrakların Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde aslının veya onaylı örneğinin dosya arasına alınması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi, 2-Davacıya ait 15.000 kg cevize 05.04.2014 tarihinde uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçu kapsamında elkonulduğu, yapılan yargılama sonunda davacının beraatine karar verildiği, elkonulan cevizlerden 31.12.2014 tarihinde satışı yapılan 10.780 kg ceviz bedelinden yediemin ücreti ve masraflar düşüldükten sonra 86.720,52 TL'nin 09.01.2017 tarihinde davacıya iadesine karar verildiği anlaşılmakla, elkoyma tarihi ile satış tarihi arasında davacı vekili tarafından zayi olduğu belirtilen 4.220 kg cevizin akıbetinin araştırılarak korunması gerekli tedbirlerin alınmaması nedeniyle zayi olduğunun anlaşılması halinde zayi olan miktar hakkında değer tespiti yapılarak bulunan bedelin, 10.780 kg ceviz hakkında elkoyma ile satış tarihi arasında meydana gelen değer kaybının, satış tarihi ile satış bedelinin iade tarihi arasında satış bedeline işleyecek yasal faizin kar kaybı olarak ve haksız elkoyma nedeni ile elkonulan cevizlerin satış tarihine kadar ödenen yediemin ücretinin davacının maddi tazminat talebi kapsamda değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Yüksekova Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,02.12.2024 tarihinde karar verildi.