Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/4154 E. 2025/8014 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/4262 E., 2021/787 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiş olup

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesince verilen maddi tazminata ilişkin esastan ret kararının kesin olduğu belirtilmiş ise de, temyiz kesinlik sınırının davacı tarafından talep edilen maddi ve manevi tazminat miktarının toplamının reddedilen kısmı üzerinden, davalı bakımından ise kabul edilen maddi ve manevi tazminat miktarının toplamı üzerinden değerlendirileceği, maddi tazminat ve manevi tazminat bakımından ayrı ayrı değerlendirme yapılamayacağı kabulü ile yapılan incelemede, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin CMK 141/1-a,d,g,j ve e bentleri nedeniyle 230.000,00 TL maddi ve 1.500.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 65.249,55 TL maddi ve 32.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 19.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının maddi tazminat yönünden davacının meslekten çıkarılma kararının kesinleştiği tarih olan 29.11.2016 tarihi ile tahliye tarihi arasında net asgari ücret üzerinden hesap yapılması gerektiği kanaatiyle maddi tazminat miktarının 40.890,00 TL'ye indirilmesi manevi tazminat miktarının 75.000,00TL'ye yükseltilmesi suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz taleplerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının meslekten çıkarılması kararı sonrasında kendisine ödeme yapılmadığına en son Eylül ayına ilişkin ödeme yapıldığına, asgari ücret miktarı üzerinden hesap yapılmasının hakkaniyete aykırı olduğuna, silahlar için hükmolunan tazminat miktarın eksik olduğuna, cezaevi giderlerinin maddi tazminat hesaplamasına dahil edilmesi gerektiğine, hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, davanın reddedilmesi gerektiğine, yasal süresinde açılmadığına, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep 10.Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/110 Esas numaralı ceza dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yürütülen yargılama neticesinde beraat kararı verildiği ve verilen beraat kararının 12.02.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararın davacıya tebliğ edilmediği, davacı hakkında Gaziantep C . Başsavcılığının 2017/11624 sayılı soruşturma kapsamında anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verildiği, kararın 11.07.2017 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, davacının 19.07.2016-07.11.2017 tarihleri arasında toplam 476 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, Kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğu ve davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmediğine ilişkin, davacı vekilinin, cezaevi giderlerinin maddi tazminat hesaplamasına dahil edilmediğine ilişkin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1- Davacının 24.08.2016 tarihinde meslekten çıkarılmasına karar verildiği, kararın 29.11.2016 tarihinde kesinleştiği dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre davacıya en son maaş ödemesinin Eylül ayına ilişkin yapıldığının tespiti karşısında maddi tazminat miktarının 15.10.20 16... .11.2017 tarihleri arasındaki süre için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca belirlenen net asgari ücret miktarları üzerinden hesaplama yapılarak davacı lehine "17.641,70" TL'nin maddi tazminat olarak hükmedilmesi ve faiz başlangıç tarihin de "15.10.2016" olarak belirlenmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile maddi tazminat miktarının meslekten ihraç kesinleşme tarihi ila tahliye tarihi arasındaki süre dikkate alınarak hesaplanması ve faiz başlangıç tarihinin gözaltı tarihi olarak belirlenmesi,

2- 3713 sayılı Terör Mücadele Kanununa 25.7.2018 tarihinde eklenen tarihli Ek 4. maddedeki "26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlardan mahkûm olanlar ile (İptal ibare: Anayasa Mahkemesi’nin 30/6/2022 tarihli ve E.: 2018/137, K.: 2022/86 sayılı Kararı ile.) Devletin millî güvenliğine karşı faaliyette bulunduğuna karar verilen yapı, oluşum veya gruplara (İptal ibare: Anayasa Mahkemesi’nin 30/6/2022 tarihli ve E.: 2018/137, K.: 2022/86 sayılı Kararı ile.) iltisakı yahut bunlarla irtibatı nedeniyle kamu görevinden çıkarılanların silah ruhsatları iptal edilir, (İptal ibare: Anayasa Mahkemesi’nin 30/6/2022 tarihli ve E.: 2018/137, K.: 2022/86 sayılı Kararı ile.)Müsadere hükümleri saklıdır.

Birinci fıkrada belirtilen sebeplerin ortadan kalkması hâlinde, mülkiyeti kamuya geçirilen silahlar sahibine iade edilir. İadesinin mümkün olmaması hâlinde rayiç değeri tespit edilerek sahibine ödenir." şeklindeki düzenleme uyarınca beraat eden davacıya ait ve mülkiyeti kamuya geçirilmesi kararı verilen silahlar bakımından UYAP üzerinden yapılan sorgulama neticesinde davacı tarafından Ankara 24. İdare Mahkemesinde 2025/790 Esas sayılı dava dosyasının derdest olduğu, dava konusunun silahlar ve bıçaklar mevzuatına ilişkin işler olarak geçtiği de dikkate alındığında mükerrer ödemeye sebebiyet verilmemesi bakımından idari dava dosyasının akıbetinin sorulması ve sonucuna göre silahların el koyma anındaki rayiç bedellerinin bilirkişi marifetiyle tespit edilerek maddi tazminat miktarının faiz başlangıç tarihinin el koyma tarihi olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2025 tarihinde karar verildi.