Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/4104 E. 2025/8021 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/4631 E., 2021/1297 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekilinin katılma yoluyla temyizi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiş olup,

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, tutukluluk, el konulan malların iade edilmemesi ve hukuka aykırı el koyma nedeniyle 500.000,00 TL maddi, 500.000,00TL manevi tazminatın haksız yakalama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin gözaltı süresi boyunca maaş ödemesi aldığı, el konulan dijital eşyaların davalıya iade edildiği ve somut zararı bulunmadığı gerekçesiyle maddi tazminat talebinin reddine, haksız gözaltı işlemi nedeniyle 100,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 04.04.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davacı ve davalı vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen manevi tazminat miktarının çok düşük olduğuna, çalıştığı dönemde eşi cezaevinde olduğundan herhangi bir ödeme almadığına, sair nedenlere ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddedilmesi gerektiğine, manevi tazminatın fahiş olduğuna, faiz başlangıcının hatalı belirlendiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2017/3906 soruşturma sayılı dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 04.04.2017-06.04.2017 tarihleri arasında 2 gün gözaltında kaldığı, yürütülen soruşturma neticesinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği,kararın davacıya 25.02.2019 tarihinde, müdafine ise 03.01.2019 tarihinde usule uygun tebliğ edildiği itiraz edilmeksizin kesinleştiği, kesinleşen kararın davacıya tebliğ edilmediği, 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılmış bir davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, Kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davacının maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının makul biçimde belirlendiği ancak davacı lehine hükmedilen toplam tazminat miktarına göre sulh ceza hakimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu vekalet ücretinin Yerel Mahkeme karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.320,00 TL olduğu gözetilmeksizin, 1.056,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-h maddesi gereği hükmün vekalete ilişkin kısmı çıkarılarak yerine “5271 sayılı Kanunun 142 nci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödeneceği, ancak, ödenecek miktarın tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağı hususu dikkate alınarak 1.320,00 TL maktu vekâlet ücretinin davalı ... Hazinesinden alınarak davacıya ödenmesine” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2025 tarihinde karar verildi.