Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/4087 E. 2024/200 K.

B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVA TARİHİ : 26.05.2015 KARAR : Davanın reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Dairemizce verilen bozma kararı üzerine mahkemece kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikten önceki 427 nci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Davacı vekili 26.05.2015 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/438 esas 2013/15 karar sayılı dosyasında 12/07/2011-13/07/2010 tarihler arasında 1 gün gözaltında, 01/08/2011-19/12/2011 tarihleri arasında tutuklu kaldığını Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/01/2013 tarih 2011/438 esas 2013/15 karar sayılı ilamı ile beraat ettiği bu nedenle maddi ve manevi zararının oluştuğu gerekçesiyle 5.000 TL maddi 50.000 TL manevi olmak üzere toplam 55.000 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte davalı idareden alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir. 2. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın davanın reddi gerektiğini beyan etmiştir. 3. Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2015 tarihli ve 2015/301 Esas, 2015/434 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 4. Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2015 tarihli ve 2015/301 Esas, 2015/434 Karar sayılı kararının davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 24.09.2018 tarihli ve 2018/3919 Esas, 2018/8506 Karar sayılı kararı ile; ''..5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 142/1. maddesine göre, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat taleplerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, bu kapsamda dava dosyası incelendiğinde, tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/01/2013 tarih, 2011/438-2013/15 sayılı ceza dava dosyasında davacının (sanık) müdafinin yüzüne karşı verilen beraat hükmünün temyiz edilmeksizin 23/01/2013 tarihinde kesinleştiği, buna karşın tazminat davasının bir yıllık hak düşürücü süreden sonra 26/05/2015 tarihinde açılmış olduğunun anlaşılması karşısında, süresinde açılmayan davanın reddi yerine, yargılamaya devamla davacı lehine tazminata hükmedilmesi'' nin kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 5.Bozma kararı üzerine Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2020 tarihli ve 2019/26 Esas, 2020/243 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir. 6.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.06.2022 tarihli tebliğnamesi ile hükmün onanması talep edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz isteği; Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2015 tarihli ve 2015/301 Esas, 2015/434 karar sayılı dosyasının Yargıtay'da olduğuna, aynı dosyayla alakalı iki esas alındığına, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVA KONUSU Mahkeme gerekçesinde; ''...Davacı ... Anna. hakkında Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama neticesinde 15/01/2013 tarihinde beraat kararı verildiği ve bu kararın 23/01/2013 tarihinde kesinleştiği, ancak 26/05/2015 tarihinde davacı vekili tarafından haksız koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasının açıldığı anlaşılmıştır. Mahkememiz 2015/301 Esas sayılı dosyası üzerinde yapılan yargılama neticesinde davacı lehine 3.053,23TL maddi tazminat ile 6500TL manevi tazminat verilmesine karar verilmiş, Yargıtay 12.Ceza Dairesi'nin 24/09/2018 tarih 2018/3919 Esas 2018/8506 Karar sayılı bozma ilamı ile tazminat davasının yasal süresi içerisinden açılmadığından davanın reddi yerine davacı lehine tazminata hükmedilmesi bozma sebebi yapılmış ve yeniden yargılamaya başlanmıştır. Davacı vekili verilen bozma ilamına ilişkin karar düzeltme yoluna başvurduğundan bahisle süre talebinde bulunmuş ancak söz konusu davaya ilişkin böyle bir kanun yolu bulunmadığı anlaşılmakla yargılamaya devamla aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 142/1 de yer alan; Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabilir hükmüne göre davacı vekilinin yüzüne karşı verilen beraat kararının temyiz edilmeksizin 23/01/2013 tarihinde kesinleştiği, buna karşın tazminat davasının bir yıllık hak düşürücü süreden sonra 26/05/2015 tarihinde açılmış olduğunun anlaşılması karşısında, süresinde açılmayan davanın reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.'' denilmiştir. IV. GEREKÇE 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 142/1 inci maddesine göre, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat taleplerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, bu kapsamda dava dosyası incelendiğinde, tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/01/2013 tarih, 2011/438-2013/15 sayılı ceza dava dosyasında davacının (sanık) müdafiinin yüzüne karşı verilen beraat hükmünün temyiz edilmeksizin 23/01/2013 tarihinde kesinleştiği, buna karşın tazminat davasının bir yıllık hak düşürücü süreden sonra 26/05/2015 tarihinde açılmış olduğunun anlaşılması karşısında, süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2020 tarihli ve 2019/26 Esas, 2020/243 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesi neticesinde herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2024 tarihinde karar verildi.