Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/3922 E. 2025/7452 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1291 E., 2021/699 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı, tutukluluk ve makul sürede yargılanmama hakkının ihlali nedeniyle 50.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin yasal koşulları oluşmadığından reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; müvekkil hakkında maddi ve manevi tazminat talebinin kabul edilmesi gerektiğine, hakkında verilen kararın hukuka ve kanuna aykırı olduğu, temyiz incelenmesinde bozulmasına ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/405 Esas – 2019/536 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 01.08.2016 tarihinde gözaltına alındığı, 03.08.2016 tarihinde tutuklandığı, davacı hakkında 02.06.2017 tarihinde iddianame düzenlendiği ve dava açıldığı, yapılan yargılama sonucunda 17.10.2019 tarihli karar duruşmasında atılı suçtan 11... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmen tutukluluk halinin devamına karar verildiği, yapılan yargılamadaki sürelerin makul olduğu ve davacının yargılanması sırasında tutuklu kaldığı sürelerin CMK’nın 102/2 maddesinde belirtilen süreleri de aşmadığıdan yasal koşulları oluşmadığından reddine karar verilmiştir İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Tazminat talebinin dayanağı olan Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/405 Esas – 2019/536 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün Yargıtay 16. Ceza Dairesince onanarak 04.02.2021 tarihinde kesinleştiği ve sanığın üzerine atılı suç yönünden Kanunda öngörülen yasal tutukluluk süresinin aşılmadığı tespit olunarak yapılan inceleme neticesinde; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2025 tarihinde karar verildi.