Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/3732 E. 2025/7450 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/3732
Karar No
2025/7450
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/597 E., 2021/453 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız yakalama, gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 50.000,00TL maddi, 500.000,00TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile davacının 15.03.2017 tarihli maaş ödemesini aldığı ve geri ödenmediği de nazara alınarak 15.04.2017 tarihinden 20.06.2017 tarihine kadar olan 66 gün esas alınarak asgari ücret üzerinden yapılan hesapla 3.294,23TL maddi, 25.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 18.03.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, karara karşı Cumhuriyet savcısı, davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince , maddi tazminata ilişkin 1. bendinde yazılı "3.294,23 TL" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "3.088,93 TL" ibaresinin eklenmesi, aynı bentteki "haksız gözaltı tarihi olan 18.03.2017 " ibaresinin çıkarılarak yerine " 15.04.2017 " ibaresinin eklenmesine ,B) Manevi tazminata ilişkin 2. bendinde yazılı "25.000,00 TL" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "9.000 TL" ibaresinin eklenmesi, ve değişen vekalet ücreti bakımından hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün manevi tazminatın eksik olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının cezaevinde yaptığı giderler, ailesinin yol giderleri, göz önünde bulundurulmadan asgari ücret hesabıyla maddi tazminatın belirlenmesinin hatalı olduğuna, hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının eksik olduğuna, sair nedenlere ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Antalya 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2018 tarihli ve 2018/2 32... /314Karar sayılı ceza dosyası kapsamında , davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 18.03.2017- 24.03.2017 tarihinde 6 gün gözaltında kaldığı ve adli kontrol tedbirleri uygulanmak suretiyle tahliyesine karar verildiği, davacının aynı dosya kapsamında 03.04.2017- 20.06.2017 tarihleri arasında 78 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiği, beraat kararının 09.11.2018 tarihinde kesinleştiği, 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Manevi tazminat hesabı bakımından davacının 18.03.2017–24.03.2017 tarihleri arasında 6 gün, 03.04.2017 – 20.06.2017 tarihleri arasında 78 gün olmak üzere toplam 84 gün gözaltı ve tutukluluğunun iki farklı dönemlere ait olduğu, bu tedbirler arasında geçen sürelerde davacının tutuklu ya da gözaltında olmadığı ve davacının gözaltına alınma tarihinden itibaren faiz talebinde bulunduğu gözetildiğinde, manevi tazminatın her bir dönem için ayrı ayrı ve faiz başlangıcının da her bir tedbirin başlangıç tarihine göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kabule göre de; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/3732, K. 2025/7450, T. 22.10.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-3732-e-2025-7450-k-fd7a650a72bb