Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/3467 E. 2024/5296 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3129 E., 2020/1944 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM :İstinaf başvurusunun maddi tazminat yönünden usulden reddi, manevi tazminat yönünden esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi'nin maddi tazminatın kesin olarak usulden reddine ilişkin verdiği karara karşı davacı vekilince yapılan itirazın reddine dair 25.03.2021 tarihli ek kararı ve sonrasında yapılan işlemlerin yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız hükümlülük nedeniyle 1.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin yasal koşullar oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun maddi tazminat yönünden usulden reddine, manevi tazminat yönünden esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Siverek 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/9 Esas-2008/196 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının silahla tehdit ve hakaret suçlarından toplam 2 yıl 11 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, mahkumiyet hükmünün 11.03.2013 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen mahkumiyet hükmü üzerine verilen içtima kararının 05.03.2013-21.10.2015 tarihleri arasında infaz gördüğü, davacı vekili tarafından yapılan yargılanmanın yenilenmesi ve infazın durdurulması başvurusuna istinaden Siverek 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/06/2016 tarihli ve ek kararı ile yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile birlikte infazın durdurulmasına karar verilmesi üzerine, yeniden yapılan yargılama sonunda Siverek 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/395 Esas-2016/485 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 19.12.2016 tarihinde kesinleştiği, hükümlülük tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı ancak beraat kararının kanun yararına bozma incelemesi üzerine bozulmasına karar verilmesi nedeniyle davacı hakkında kesinleşmiş beraat hükmünün bulunmadığı kabul edilerek yasal koşulların oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun maddi tazminat yönünden usulden reddi, manevi tazminat yönünden esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; Davanın maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin olduğu halde kesinlik sınırının hükmedilen tazminat miktarının tamamına göre değerlendirilerek hükmün tamamı hakkında inceleme yapılması gerekirken, istinaf incelemesi sırasında maddi ve manevi tazminat miktarlarının ayrı ayrı kesinlik sınırı bakımından değerlendirilmesi ile maddi tazminata ilişkin istinaf taleplerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 341/2. ve 5271 sayılı Kanunun 279/1- (b) bendi uyarınca usulden reddine karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde karar verildi.