Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/3425 E. 2025/7222 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/3425
Karar No
2025/7222
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/ 2682 E., 2021/ 567 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 100,000 TL maddi ve 197.000 TL manevi tazminatın 26/07/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 9.141,74 TL maddi ve 19.000,00 TL manevi tazminatın 26/07/2017 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; hükmedilen tazminat miktarlarının yetersiz olduğuna, kazanç kaybının son maaş üzerinden hesaplanması gerektiğine, ceza evi masrafı, vekalet ücreti, yakınlarının ziyaret masraflarının maddi tazminat kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ve saire ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU Tazminat talebinin dayanağı olan Iğdır 1.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/112 Esas,2018/100 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 26.07.2016-17.02.2017 tarihleri arasında 206 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 04.09.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile 10.10.2018 tarihinde tebliğ edildiği, gözaltı-tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen 3 aylık süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu, kamu görevlisi olan davacının tutuklu iken 01.09.2016 tarihinde meslekten ihraç edildiği, davacı vekilinin hükmedilecek tazminatlar için dava dilekçesinde 26/07/2017 tarihinden itibaren faiz talep ettiği, temyiz dilekçesinde dava dilekçesindeki faiz tarihinin sehven yazıldığını belirterek gözaltı tarihi olan 26.07.2016 tarihinden itibaren faiz talep ettiği anlaşılmakla yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ''...Davacının polis olarak görev yaptığı, kamu görevlisi olması nedeni ile maaşını peşin olarak aldığı, davacının 01/09/2016 tarihinde ihraç edildiği, Ağustos ayı maaşını peşin olarak aldığından 14/09/2016 tarihi dahil maaşını aldığı, maddi kaybın 15/09/2016 tarihinden itibaren oluştuğu'' gerekçeleri ile hüküm fıkrasındaki maddi tazminatın '' 6.796,55 TL'' vekalet ücretinin ''3.095,58 TL'' olarak değiştirilmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1.Kamu görevinden 01.09.2016 tarihinde tutuklu iken ihraç edilen davacının, son maaşını ağustos 2016 tarihinde aldığı, maddi kaybının 15.09.2016 tarihinden başlayacağının gözetilmesi doğru ise de; bu tarihten tahliye tarihi olan 17.02.2017 tarihine kadar geçen süre için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret miktarı üzerinden hesaplanan'' 6.803,21 TL'' maddi tazminatın ödenmesine hükmedilmesi gerekirken davacı alehine eksik maddi tazminata hükmedilmesi, 2, Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/3425, K. 2025/7222, T. 15.10.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-3425-e-2025-7222-k-2a5d9133f68a