Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/33 E. 2025/4374 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1557 E., 2020/88 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVATARİHİ : 23.07.2018 HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEMYİZ EDENLER : Davacı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının makul sürede yargılanma hakkının ihlali nedeniyle CMK'nın 141/1-d maddesi gereğince 250.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; davacının haksız olarak tutuklandıktan 9 ay sonra hakkındaki kamu davasının açıldığına, bu süreçte tutukluluğun devamı karar verilerek özgürlüğünden mahrum bırakıldığına, soruşturmanın gereksiz yere uzatılarak makul sürede davanın açılmadığına ve bu sebeple tutukluluk süresinin uzadığına, mahkemenin davanın reddine dair kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, Manisa Cumhuriyet Başsavcılığınca silahlı terör örgütüne üye olma suçu isnadıyla yürütülen soruşturma kapsamında, davacının 29.11.2016 tarihinde tutuklandığı, 18.08.2017 tarihli iddianame ile davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, bu kapsamda 21.08.2017 tarihinde iddianamenin kabulüne karar verilerek yargılamaya başlanıldığı, 23.11.2017 tarihinde ilk duruşmanın yapıldığı, Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/211 Esas - 2018/10 Karar sayılı ve 10.01.2018 tarihli kararı ile davacının 7 yıl 6 ay mahkumiyetine ve hükümle birlikte tutukluluk halinin devamına karar verildiği, dosyanın istinafı üzerine tutukluluk halinin devamına hükmedildiği, davacının yargılanmış olduğu suçun niteliği, dosyanı mahiyeti, incelenmesi beklenilen dijital materyaller ile kurumlara yazılan müzekkereler bir bütün olarak değerlendirildiğinde yargılamanın makul sürede yapıldığı, davacı hakkındaki tutuklama tedbirinin itiraz ve denetim yasa yollarına açık tedbirler olduğu, bu itibarla CMK'nın 141/1-d maddesindeki yasal şartların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat talebine yönelik yasal koşulların oluşmadığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Akhisar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2025 tarihinde karar verildi.