Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/1324 E. 2025/5087 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/937 E., 2021/1 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının tutukluluk devam kararlarının gerekçesiz olması ve tutukluluk süresinin makul süreyi aştığı gerekçesiyle 100.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinde davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; tutukluluk ve tutukluluğun devamı kararlarında gerekçeye yer verilmediğine, tutukluluk süresinin makul süreyi aştığına, davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, bu nedenle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/78 Esas, 2019/"79 Karar sayılı ceza dosyasında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 05.08.2016 tarihinde gözaltına alındığı, 11.08.2016 tarihinde tutuklandığı, yapılan yargılama sonucunda 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, gözaltı ve tutukluluk süresinin mahsubuna ve hükümle birlikte tutukluluk halinin devamına karar verildiği, davacı vekilinin dilekçesinde tutukluluk devam kararlarında tutuklama nedenine yer verilmediğini ve tutukluluk gerekçesinin yetersiz olduğunu belirtilmiş ise de, tüm tutukluk değerlendirmelerde bu gerekçelerin ayrı ayrı gösterildiği, kaldı ki yargılamaya konu suçun CMK 100/3-11 m.si uyarınca katalog suçlardan olmasına göre zaten yasal olarak tutuklama nedeninin bulunduğu, her ne kadar tutukluluk değerlendirme süreçlerinde mahkemeler ve hakimliklerce sürekli olarak şablon ifadeler kullanıldığı iddia edilmiş ise de, yargılanan sanık yönünden her celse ayrı ve yeni gelişen bir durum olmadığı sürece bu gerekçelerin benzer mahiyette olmasının olağan bir durum olduğu, zira mahkemenin ya da hakimin her celse tutukluluk devam gerekçesini değiştirmesi ya da ayrı bir gerekçe göstermesi gibi bir görevi olmadığı gibi bunun yasal bir dayanağının da olmadığı, sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen netice ceza miktarı ve tüm dosya kapsamındaki deliller nazara alındığında davacı hakkında uygulanan koruma tedbirlerinin orantılı, makul, usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla şartları oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurularının, esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, tazminat talebinin reddi yönünde verilen kararın dosya kapsamına uygun bulunduğu anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2025 tarihinde karar verildi.