Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/1078 E. 2025/4892 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2451 E., 2020/2733 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVATARİHİ : 02.03.2018 HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEMYİZ EDENLER : Davacı vekili, davalı vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.05.2022 tarihli, 2019/14-509 Esas, 2022/379 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; istinaf kanun yoluna başvurmayan tarafın temyiz kanun yoluna başvurmasında bir engel bulunmadığı dikkate alındığında, davalı vekilinin katılma yoluyla temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi; I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı nedeniyle 50.000 TL maddi ve 350.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 505.50 TL maddi ve 700 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün davalı vekili yönünden kesinlikten reddi ile davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının ödemiş olduğu avukatlık ücreti ve yol masraflarına ilişkin masrafların maddi tazminat kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir. Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddi gerektiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, reddedilen kısım üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/262 Esas - 2018/30 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 15.09.2017 - 20.09.2017 tarihleri arasında 5 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün 08.02.2018 tarihinde kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Davacı vekilinin temyiz başvurusunun davalı vekiline 01.12.2020 tarihinde tebliği üzerine davalı vekilince 02.12.2020 tarihinde temyiz başvurusunda bulunulduğu, bu suretle davalı tarafın temyizinin katılma yolu ile olduğu kabulüyle, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. Gerekçeli karar başlığında dava tarihi olarak 02.03.2018 yazılması gerekirken, 28.02.2018 yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Maddi tazminatın, davacının gözaltında kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan ‘’234.01’’ TL yerine, bu miktarın üstünde kalacak şekilde ‘’505.50’’ TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği hüküm fıkrasının maddi tazminat miktarının belirlendiği bölümünde yer alan "505.50 TL" ibaresinin, "234.01 TL" ibaresi ile değiştirilmesi suretiyle oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.05.2025 tarihinde karar verildi.