Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/8825 E. 2024/4822 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2927 E., 2019/3625 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız yargılama, gözaltı, tutuklama nedeniyle 100.000,00 TL maddi, 150.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden faiz talebinin kısmen kabulü ile 7.888,05 TL maddi, 25.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili, davalı vekilinin istinaf başvurularının maddi tazminatın hatalı hesaplandığından 6.268,38 TL olması gerektiği ve maddi tazminat faizinin 14.08.2017 tarihinden başlaması gerektiği, vekalet ücretinin 3.752,10 TL olması gerektiğinden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkilinin polis oluğunu, maddi tazminatın asgari ücret üzerinden hesap edilmemesi gerektiğini, maddi tazminatın hatalı hesaplandığını, tazminata esas dosyada ödenen vekalet ücretinin tazminata olarak ödenmesi gerektiğini, hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğunu, belirtmiştir. III. DAVA KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/310 Esas, 2018/129 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 05.04.2017 - 27.11.2017 tarihleri arasında 236 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiği, kararın 26.04.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacının dosya kapsamında tutuklu olarak geçirdiği sürenin başka bir cezadan mahsup edildiğine dair bilgi ve belgeye rastlanılmadığı, davacının polis memuru olduğu, 07.04.2017 tarihinde açığa alındığı, 14.07.2017 tarihinde ihraç olduğu, Temmuz 2017 tarihinde ihraç olduğundan ödeme yapılmadığı, hazine aleyhine haksız tutuklama nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası açılmadığı bildirildiği, davacının tazminat isteyemeyecek kişilerden olmadığı, davacının ihraç olduğu tarihten tahliye olduğu tarihe kadar tutuklu kaldığı döneme ait asgari ücret üzerinden hesaplama yapılması gerektiği, davacı tarafın ödediği vekalet ücretleri ve diğer talepler yönünden ise; vekalet ücretleri yönünden tazminat kapsamında değerlendirilmemesi gerektiği, cezaevi giderlerinin zarar kapsamında değerlendirilmemesi ve davacının babasına yardım ettiği ve bundan ödeme aldığı yönünden tazminat taleplerinin varsayımdan ibaret olduğundan reddi gerektiği, haksız olarak gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği süre nedeni ile toplum içindeki konumu, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı ile gözaltı ve tutuklulukta geçen süre ile orantılı, zenginleşme sonucu doğurmayacak şekilde manevi tazminata hükmedildiği belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacının istinaf başvurularının, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin hükmedilen maddi tazminatın eksik olduğuna, tazminata esas dosyada ödenen vekalet ücretinin maddi tazminat kapsamında ödenmesi gerektiğine ve sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2024 tarihinde karar verildi.