Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/5985 E. 2025/2109 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2017/745 E. 2019/154 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Esastan ret İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine sanıklar müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1.maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve sanıklar müdafinin temyiz isteminin vekalet ücretine hasren olduğu tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince; 1-Sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca, meydana gelen kazada kusuru bulunmadığından bahisle, beraat karar verilmiş, 2-Sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca, sanığın üzerine atılı fiil kanunda suç olarak tanımlanmadığından bahisle, beraat karar verilmiş, 3- Bölge Adliye Mahkemesince, katılanlar vekilince esasa ve sanıklar müdafiince vekalet ücretine hasren olmak üzere yapılan istinaf başvuruları incelenmekle, sanık ... açısından istinaf başvurularının esastan reddine, sanık ... açısından ise hakkındaki hükmün kaldırılması ile yeniden yapılan yargılama sonucunda 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca, üzerine atılı suçu işlemediği sabit olduğundan beraat kararı verilmesine dair kararların temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün esastan reddi ile onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri; Hem ilk derece mahkemesinde hem de istinaf mahkemesinde yapılan yargılamalar sonucunda beraat eden sanıklar lehine ayrı ayrı olmak üzere iki adet vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tek vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna, katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; Olayda suçun unsurları oluştuğundan ve katılan ... Kamaç'ın beyanları doğrultusunda aracı gerçekte kullanan kişi ... olduğundan bahisle sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü yerine beraat hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğu ile re'sen göze alınacak nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Olay günü, sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki tır ile, aracında oğlu olan sanık ... bulunduğu halde meskun mahal dışında, azami hız limitinin 110km olduğu, bölünmüş tek yönlü, asfalt kaplama, aydınlatmanın bulunmadığı otoyol üzerinde gece vakti sisli havada, nemli zeminde seyri esnasında ön ilerisinde sağında bulunan emniyet şeridinde ışık donanımı açık olmadığı halde arka kısmı birinci şerit içerisine taşmış şekilde çapraz bulunan, durur vaziyetteki otomobile ve otomobilin dışında kaplama alanında bulunan sürücüsü ...'e çarpması sonucu, sürücü ...'in öldüğü, ölenin aracında yolcu olarak bulunan katılan ...'ın hayati tehlikeye neden olmaz, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığı ve dosya içeriğinde mevcut bulunan Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesinin 18/11/2016 tarihli raporu doğrultusunda meydana gelen kazada sanığın kusurunun bulunmadığı kabul edilen olayda, 2.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; bir kişinin ölümü, bir kişinin de basit nitelikte yaralanması ile sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, dosya kapsamında mevcut bulunan ve tevdii üzerine düzenlenen 18/11/2016 tarihli Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesinin heyet raporu doğrultusunda, meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığı kabul edilen sanık ... hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca ve üzerine atılı fiil kanunda suç olarak tanımlanmadığından bahisle sanık ... hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca taksirle öldürme suçundan beraatlerine karar verilmiştir. 3.Bölge Adliye Mahkemesince, katılanlar vekilince esasa ve sanıklar müdafiince vekalet ücretine hasren olmak üzere yapılan istinaf başvuruları incelenmekle, sanık ... açısından istinaf başvurularının esastan reddine, sanık ... açısından ise hakkındaki hükmün kaldırılması ile yeniden yapılan yargılama sonucunda 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca, üzerine atılı suçu işlemediği sabit olduğundan beraat kararı verilmesine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.03.2019 tarihli ve 2019/4-6 esas ,2019/214 karar sayılı kararında vurgulandığı üzere; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin vekâlet ücretinin tayininde esas ve ilke olarak davacı veya sanıkların adedini ya da bir sanığın birden çok suç işlemiş olmasını değil, usulünce açılan ve avukat tarafından takip olunan dava dosyası adedini ele almakta ve taraflara yükletilecek avukatlık ücretinin her dava dosyası için ayrı ayrı tayinini öngörmüş bulunmaktadır. Buna göre ayrı ayrı dava açılmadıkça vekâlet ücretinin de ayrı ayrı tayin ve takdirinin mümkün olmadığı ve sanıklara sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesinin mümkün bulunmadığı gözetildiğinde, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince beraat eden sanıklar ... ve ... kendilerini yargılama sırasında ayrı ayrı vekaletnameler ile de olsa aynı vekille temsil ettirdiklerinden mahkemece tek vekalet ücretine hükmedilmesinde isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanık ...'in taksirinin bulunmadığı ve sanık ... açısından ise üzerine atılı suçu işlemediğinin sabit olduğu gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12.Ceza Dairesinin kararında sanıklar müdafii ve katılanlar vekili tarafından ayrı ayrı öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 3.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2025 tarihinde karar verildi.