Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/4612 E. 2022/10792 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya kapsamına göre; davacının 05.03.2006-16.10.2009 tarihleri arasında suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve örgüte üye olma suçundan tutuklu kaldığı, davacı hakkında ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.03.2013 tarih, 2011/268 esas, 2013/46 sayılı kararı ile suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, 6136 sayılı Kanuna aykırılık, yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyete karar verilerek tutuklu kalınan sürenin TCK’nın 63. maddesi gereğince mahsubuna karar verildiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 23.10.2014 tarih, 2014/2520 esas, 2014/4781 sayılı kararı ile davacı hakkındaki örgüt üyeliği ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin onamasına, yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin ise beraat verilmesi gerekçesi ile bozulması üzerine, dosyanın gönderildiği ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2015 tarih, 2014/371 esas, 2015/20 sayılı kararı ile davacı hakkında yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraate karar verildiği ve davacının bu suçlardan tutukluluğunun bulunmadığı anlaşılmakla; davacının, ancak tazminat talebinin dayanağı olan mahkumiyet hükmündeki cezadan daha fazla süre hürriyetinden yoksun bırakılması halinde tazminata hak kazanabileceği, davacının tazminat davasına esas ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.03.2013 tarih, 2011/268 esas, 2013/46 sayılı ilamına ilişkin örgüt üyeliği suçundan verilen 1 yıl 15 gün hapis ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen 10 ay hapis cezasının bihakkın tahliye tarihinden, 16.10.2009 olan tahliye tarihi arasında süre kadar tazminata hak kazanacağı gerekçeleri ile hükmün bozulması üzerine, yerel mahkemece bi hakkın tahliye tarihi olan 14.01.2008 ile 16.10.2009 tarihleri arası için 9.804,41 TL maddi 15.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş olup; Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin ve davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Maddi tazminatın 14.01.2008 – 16.10.2009 tarihleri arasındaki döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesap edilen “10.785,05 TL” yerine hatalı hesaplama ile bu miktarın altında kalacak şekilde “9.804,41 TL” olarak tayin edilmesi suretiyle davacı lehine eksik maddi tazminata hükmedilmesi ve yasal faiz başlangıcının zararın başlangıcı olan 14.01.2008 tarihi olması gerekirken, gözaltı tarihi olarak uygulanması, Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan “9.804,41” ve “05.03.2006” ibarelerinin hükümden çıkarılarak yerlerine sırası ile “10.785,05” ve “14.01.2008” ibarelerinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.