Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/2433 E. 2024/6871 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/11 - 2021/80 SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Mahkemece, sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince beraat kararı verilmiş, hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 28.11.2019 tarihli, 2017/369 Esas, 2019/11127 Karar sayılı ilamı ile, "Dava konusu taşınmaz kentsel sit alanında kaldığından öncelikle, bölgenin kentsel sit alanı olarak tescil edildiğine ilişkin kurul kararı ile ilan tutanakları dosyaya alınarak, mahallinde konusunda uzman inşaat mühendisi, sanat tarihçi ve mimar bilirkişiler refakatinde keşif yapılıp, iddianameye konu eylemler yerinde tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi," gerekçesi ile hükmün bozulduğu, bozma ilamı üzerine mahkemece, sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 51/1-3, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; bir sebebe dayanmamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR İstanbul I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Bölge Kurulu’nun 05.02.1999 tarih ve 10573 sayılı kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli 22 nolu parselde, İstanbul II Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu’nun 08.01.2014 tarih ve 1963 sayılı kararı ile tescilli 23 nolu parselde bulunan taşınmazlarda 25.04.2013 tarihinde yapılan incelemelerde, yapıların normal katlarında yer alan pencere sistemlerinin ve aralıklarının, zemin katta yer alan dükkanların formlarının değiştirilmiş olduğunun tespit edildiği, taşınmazların aynı zamanda kentsel sit alanında kaldığı, 23 nolu parseldeki taşınmazın temyiz dışı sanık Lale Kıncılar tarafından 29.06.2012 tarihinde, 22 nolu parseldeki taşınmazın ise 07.01.2011 tarihinde edinildiği, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 11.04.2014 tarihli ve 2014/18880 Esas sayılı iddianamesi ile 22 nolu parseldeki taşınmaza ilişkin gerçekleştirilen müdahaleler nedeniyle dava açıldığı, 22 nolu parseldeki taşınmazın tapu kaydı incelendiğinde, tescilli kültür varlığı olduğuna dair şerhin 07.03.2014 tarihinde tapuya işlendiği, bozma ilamı sonrası yapılan yargılamada İstanbul I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 07.07.1993 tarih ve 4720 sayılı kararının dosya arasına alındığı, ancak anılan Kurul kararının ilan edildiğine dair tutanakların araştırılmadığı anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Mahkemece, suça konu taşınmazın bağlı bulunduğu ilgili kaymakamlık, belediye ve muhtarlıktan kurul kararının ilanına ilişkin tutanaklar araştırılarak, suç tarihinden önce kurul kararının ilan edilip edilmediği hususu tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde karar verildi.