Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/2390 E. 2024/4350 K.

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/181 E., 2015/306 K. SUÇLAR : Mala zarar verme, özel hayatın gizliliğini ihlal HÜKÜMLER: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmî ret, kısmî onama Sanık hakkında mala zarar verme suçundan neticeten hükmolunan 2.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır. Sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 62/1 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmedilen adlî para cezasının 20 eşit taksitler halinde ödenmesine, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 134/1, 62/1, 51/1 ve 51/3. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine ve cezası ertelenen sanık hakkında 1 ay denetim süresi belirlenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteğinin reddine, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Yargıtay 18. Ceza Dairesine, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin kapatılması üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli ve 2020/8281 Esas, 2021/12116 Karar sayılı görevsizlik kararıyla Dairemize tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; cezalandırılmayı hak etmediğinden usûl ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE ve KARAR A. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden; Sanık hakkında mala zarar verme suçundan neticeten hükmolunan 2.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu ve suç vasfına ilişkin herhangi bir temyiz isteğinin de bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Hakkında Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden; Sanığa yüklenen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan yargılama konusu eylem, 5237 sayılı TCK’nın 134. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesinde özel hayatın gizliliğini ihlal başlığı altında bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile yaptırıma bağlanmış olup, cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca anılan suçun asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 67/4. maddesi göz önünde bulundurulduğunda kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de zamanaşımını kesen en son işlem olan sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiği 16.04.2015 tarihinden itibaren 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin temyiz inceleme tarihinden önce 16.04.2023 tarihinde dolduğu, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesi kapsamında derhâl beraat kararı verilmesini gerektirir hâllerin de bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği bu sebeple yerinde görülmüş olup, hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2024 tarihinde karar verildi.