Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/10250 E. 2025/2050 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi DAVA : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı nedeniyle 10.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebine yönelik maddi tazminat talebinin reddine , manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 2.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; tazminat miktarının yetersiz olduğuna , davacı hakkında uygulanan adli kontrol tedbirinin davacının özgürlüğünü kısıtladığına ve saire ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2018/ 33343 soruşturma sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının terör örgütüne üye olma suçundan 10.08.2016-29.08.2016 tarihleri arasında 19 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonunda hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın davacıya 26/04/2018 tarihinde tebliğ edilerek yasal süresi içerisinde herhangi bir itiraz kaydına rastlanmadığının bildirildiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu, Antalya L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunun yazısına göre davacının 10/08/2016 tarihinde görevden uzaklaştırıldığı, 10/08/2016-03/11/2017 tarihleri arasında kendisine 2/3 oranında maaş ödemesi yapıldığı, 01/11/2017 tarihinde göreve iadesine karar verilerek 03/11/2017 tarihinde görevine başladığı, davacının maaşından kesinti yapılan 1/3 oranındaki maaş ödemesinin 07/05/2018 tarihinde davacıya yapıldığı ve açığa alındıktan sonraki tarihlerde de maaş ödemesinin yapıldığının bildirildiği, ayrıca 2016 yılının 8,9 ve 10.aylarına ilişkin maaş bordrolarının gönderildiği, buna göre ödemelerin davacıya yapıldığı ve maddi bir alacağının bulunmadığı anlaşılmakla maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik görülmemiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Covid 19 salgın hastalığı nedeniyle 7226 sayılı yasanın geçici 1'nci maddesi ile 13.03.2020 - 15.06.2020 tarihleri arasında CMK'daki sürelerin durdurulduğu ve temyiz süresinin son gününün 07.06.2020 tarihi olduğu ve durma süresine denk geldiği, bu halde durma süresi içerisinde 11.06.2020 tarihinde yapılan temyiz başvurusun süresinde sayılması gerektiğinden tebliğnamedeki davacı vekilinin temyiz isteminin süresinde olmadığından bahisle ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre , davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda çok eksik manevi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2025 tarihinde karar verildi.