Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/9717 E. 2024/1472 K. – Taksirle Öldürme

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2020/9717
Karar No
2024/1472
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/150 E. 2016/162 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/6maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, bilirkişi raporunun gerçeği yansıtmadığına, mağdurun kusuru dikkate alınmadan hüküm kurulduğuna, sanığın kusuru olmadığına, Sanığın aracının şeride sığamamasının makul olduğuna, ancak bu durumun aracın tamamen diğer şeridi kullandığı anlamını taşımadığına, ölçümlerin cadde üzerinde çift taraflı olarak park etmiş olan araçlar hesaba katılmadan yapıldığına, mağdurun kendi kusuru ile hayatını tehlikeye attığına, sanığın az bir hızla çarpma eyleminden sonra gerçekleşen sonuç ile olay arasında illiyet bağı kurmanın hayatın olağan akışına ve hakkaniyete aykırı olduğuna, nedensellik bağı bulunmadığına, ölümün kalp rahatsızlığı sebebiyle gerçekleştiğine, tüm kusurun ölende olduğuna, sanığın hiçbir kusuru olmaksızın meydana gelen olayda beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; meksun mahalde gündüz vakti sanığın sevk ve idaresindeki çekici aracı ile iki yönlü caddede seyir halindeyken yolun solundan karşıdan karşıya geçmeye çalışan yayaya asli kusurlu olarak çarpması neticesinde ölümüne neden olduğu kabul edilerek sanığın TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Dosya içeriği ve mahkemenin kabul ve gerekçesine göre, TCK'nın 50. maddesinin uygulanmaması ve sürücü belgesinin geri alınma süresine yönelik mahkemenin suçun işleniş biçimi nazara alınarak takdirinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Anadolu 30. Asliye Ceza Mahkemesi nin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2020/9717, K. 2024/1472, T. 27.03.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2020-9717-e-2024-1472-k-6316820cdaeb