Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/3877 E. 2022/5011 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.06.2020 gün ve 2018/6-472-2020/262 sayılı ilamında; “... sanık hakkında açılan kamu davasına katılma hakkı bulunan suçtan zarar görene CMK'nın 233. maddesi uyarınca duruşma gününü bildirir çağrı kağıdı tebliğ edilmesi ve CMK'nın 234/1-b maddesinde sayılan hakları kullanma imkânının tanınması gerekirken, bunun yapılmamasının, duruşmadan haberdar edilmeden yargılamaya devam edilerek delil sunma hakkı elinden alınan suçtan zarar gören yönünden hak kısıtlaması niteliğinde olduğunun” belirtilmesi karşısında, suçtan zarar gören ölen ...'ın yasal mirasçılarına duruşma günü usulüne uygun olarak bildirilip, davaya katılma imkanı sağlanmadan hüküm tesis edilmesi suretiyle CMK'nın 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması; Kanuna aykırı olup,sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün sair yönleri incelenmeksizin isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 23/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.