Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/1767 E. 2023/2977 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/291 E., 2016/91 K. SUÇLAR : Özel hayatın gizliliğini ihlal, hakaret HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Maçka Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/291 Esas, 2016/91 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal ve hakaret suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen, 18.06.2020 tarihli ve 12-2016/326774 sayılı hükümlerin onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; beraat edilen suçlar nedeniyle sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal, hakaret ve tehdit suçlarından kamu davası açılmıştır. 2.Mahkemece sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal ve hakaret suçlarından beraat kararı, tehdit suçundan ise mahkumiyete hükmedilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 3.Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, yapılan itirazın reddi üzerine 16.05.2016 tarihinde kesinleşmiştir. IV. GEREKÇE Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2013 tarihli ve 2011/5-137 Esas, 2013/58 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, aynı davada yargılandığı özel hayatın gizliliğini ihlal ve hakaret suçundan beraat eden, tehdit suçundan ise mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından beraat edilen suç nedeniyle avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği cihetle, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Maçka Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/291 Esas, 2016/91 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2023 tarihinde karar verildi.