Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/12069 E. 2024/4655 K.

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2020/12069
Karar No
2024/4655
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/59 Esas, 2016/569 Karar SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteminin; kusura ilişkin alınan raporların doğru olmadığı, çelişkilerin bulunduğu, çelişkilerin giderilmesi için yeniden kusura ilişkin bilirkişi raporunun alınmasının gerektiği, müvekkilinin kusurunun bulunmadığı, maktulün kazada tam kusurlu olduğu, müvekkiline fazla ceza verildiği, müvekkilinin müsnet suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli delilin bulunmadığı, beraatine karar verilmesinin gerektiği, bilinçli taksirin oluşmadığı, maktülün önceden yola çıkmadığı, eksik inceleme sonucunda mahkumiyet kararı verildiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 25.10.2015 günü saat:....50 sıralarında gündüz vakti, açık havada, yerleşim yerinde, refüjle bölünmüş, eğimsiz, düz, ıslak yüzeyli asfalt kaplama yolda "Yaya Geçidi" üzerinde, sürücü ...’in yönetimindeki 01 DHP ... plaka sayılı kamyonet ile ... Bulvarı üzerinden Mersin yönüne seyri sırasında olay yerine geldiğinde, seyir yönüne göre yolun sağından karşısına "Yaya Geçidi"ni kullanarak geçmekte olan yaya ...'e aracının ön sağ köşe kısmıyla çarpması sonucu yayanın ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağına göre; sürücü ...'in, 2918 sayılı KTK'nın 74. maddesi uyarınca “bir trafik işareti ile belirlenmiş yaya geçitlerine yaklaşırken yavaşlamama ve bu geçitlerden geçen veya geçmek üzere bulunan yayalara ilk geçiş hakkını vermeme” kuralını ihlal ettiği, yaya ...'ün ise aynı Kanunun 68/1-b-3 maddesi uyarınca “karşıdan karşıya geçişlerde yaklaşan aracın uzaklık ve hızını göz önüne almadan veya aldığı halde uygun zamanda geçmemek” kuralını ihlal ettiği belirtilmiş, soruşturma aşamasında Ankara Trafik İhtisas Dairesinden alınan 30.11.2015 tarihli adli rapora göre; sürücü ...'in yönetimindeki 01 DHP ... plaka sayılı kamyonet ile gündüz vakti, yerleşim yerinde, bölünmüş ve görüşe engel cisim bulunmayan yolda, ... Bulvarı üzerinden Mersin yönüne seyri sırasında olay yerine yaklaştığında, "... Kavşağına gelmeden 150 m. kadar geride, benim sağımdan, yol kenarından yaşlı bir şahıs yola çıktı..." şeklindeki beyanı ve yaya geçidi yatay işaretlemesinin hem sağ hem de sol tarafında "Yaya Geçidi" trafik levhaları mevcut olduğu dikkate alındığında, yeterli mesafeden yayayı görmüş olmasına rağmen, yayanın, yaya geçidi üzerinden yolun karşısına geçmek istediği öngörüsünde bulunmaması ve bu durumda kural gereği durarak yayaya geçiş önceliği vermesi gerekirken, "85-90 km/s" hızla seyrettiği yönündeki beyanı da dikkate alındığında, bu hususlara riayet etmeyip yaya ...'e, yaya geçidi üzerinde önlemsizce çarpması sonucu meydana gelen olaydaki; dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara aykırı davranışıyla asli kusurlu olduğu mütalaa edilmiş, Yerel Mahkemece soruşturma aşamasında alınan adli tıp raporundaki tespitle sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilmiş, sanığın meskun mahal sınırları içerisinde olan kazaya konu yerde kendi beyanı ile 85-90 km hızla gittiği, yaya geçidi üzerinde karşıdan karşıya geçmek isteyen yayayı gördüğü ve kornaya basarak geri çekileceğini düşünerek şansına güvenerek hızını azaltmamak suretiyle meydana gelebilecek neticeyi öngördüğü kanaatine varılarak eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Olay günü sanık sürücü ...'in yönetimindeki 01 DHP ... plaka sayılı kamyonet ile gündüz vakti, yerleşim yerinde, bölünmüş yolda, ... Bulvarı üzerinden Mersin yönüne seyri sırasında olay yerine yaklaştığında, hem sağ hem de sol tarafında "Yaya Geçidi" trafik levhaları mevcut olduğu dikkate alındığında, yeterli mesafeden yayayı görmüş olmasına rağmen, yayanın, yaya geçidi üzerinden yolun karşısına geçmek istediği öngörüsünde bulunmaması ve bu durumda kural gereği durarak yayaya geçiş önceliği vermesi gerekirken, "85-90 km/s" hızla seyrettiği yönündeki beyanı da dikkate alındığında, bu hususlara riayet etmeyip yaya ...'e, yaya geçidi üzerinde önlemsizce çarpması sonucu gerçekleşen trafik kazasının meydana gelmesinde dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara aykırı davranışıyla asli ve tam kusurlu olduğu olayda, dosyada sanığın hızına ilişkin teknik anlamda tespit veya meskun mahal hız sınırının üzerinde hareket ettiğine dair başkaca delil bulunmadığı suç tarihindeki yasal düzenleme de gözetildiğinde anlaşılmakla, bilinçli taksirle hareket etmeyen sanık hakkında, koşulları oluşmadığı gözetilmeksizin TCK’nın 22/3. maddesi gereğince bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2020/12069, K. 2024/4655, T. 25.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2020-12069-e-2024-4655-k-e69c9abeffd0