Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/11207 E. 2024/4699 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : Mahkumiyet Sanıklar hakkında kurulan hükmün; sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde Sanık ...'ın yokluğunda 01.10.2015 tarihinde verilen hükme karşı sanığın 03.11.2015 tarihinde yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olmadığı belirlenmiştir. Sanık ...'ın temyiz istemi yönünden 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ret ve onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıkların temyiz istemi; kusuru olmamasına rağmen ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, temyiz dışı sanık ...’a ait inşaatta sanıkların taşeron olarak çalıştığı, inşaatta işçi olarak çalışan Suriye vatandaşı ...’ın inşaatın 3. katında bulunduğu sırada binanın ön kısmında bulunan elektrik direğindeki tellere teması sonucu elektrik çarpmasına bağlı olarak öldüğü olayda, soruşturmada mahkeme keşfi ve iş güvenliği uzmanı bilirkişi tarafından düzenlenen raporda inşaata elektriğin kaçak kullanıldığı,inşaatta gerekli güvenlik önlemlerinin alınmaması sebebiyle sanıkların asli kusurlu olduklarının tespit edildiği, kovuşturmada alınan heyet bilirkişi raporunda sanık ...’ın tali kusurlu, sanık ...’ın kusuru olmadığının tespit edildiği, çelişki yi gidermek üzere İTÜ bilirkişi heyetinden alınan 30.07.2015 tarihli son rapora göre sanıkların işçi sağlığı ve güvenliği ile ilgili sorumluklarını yerine getirmemeleri nedeniyle asli kusurlu oldukları anlaşılmakla sanıkların TCK'nın 85/1 maddesi gereğince mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE ve KARAR 1.Sanık ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın yokluğunda verilen hükmün sanığa 23.10.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın da hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 03.11.2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE, 2.Sanık ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Kızıltepe 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2024 tarihinde karar verildi.