Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/11201 E. 2024/3866 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/10 E., 2016/128 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, ceza verilmesine yer olmadığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, onama Sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme yönelik sanık ... müdafiinin temyiz hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir. Sanık ... hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.04.2016 tarihli 2016/10 Esas, 2016/128 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/4, 62. ve 50/4,1-a. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına, katılan sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan TCK'nın 22/6. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, 2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.11.2020 tarihli ve 2016/293806 sayılı red ve onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri; eksik cezaya hükmedildiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına, lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve sair nedenlere ilişkindir. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kararın hukuka ve yasaya aykırı olduğuna, bilirkişi raporunun hatalı ve eksik olduğuna, kendi kusur durumuna, sanık ...'ın kusur durumuna, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlar birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; katılan sanık ...'nın annesi ölen ... ve eşi ...'nın da bulunduğu halde sevk ve idaresindeki 67 ZD ... plakalı araç ile Çaycuma istikametinden Perşembe istikametine doğru seyir halinde olduğu, organize sanayi kavşağına yaklaşırken sollama yaptığı için belirtilen hız sınırını aştığı, kavşağa girdiğinde sanık ...'nin sevk ve idaresindeki araç ile kavşakta durmayarak yola çıkması üzerine, katılan sanık ...'ın idaresindeki 67 ZD ... plakalı araca arka sol çamurluk tarafından çarpması sonucu kazanın meydana geldiği, çarpma üzerine katılan sanığın aracın direksiyon hakimiyetini kaybettiği, eşi ve annesi ile birlikte içinde bulunduğu aracın takla attığı, sanık ...'nin olaydan sonra tanıkların kendisini durdurma çabası içine girmiş olmasına rağmen onları da tehlikeye atarak olay yerinden kaçtığı, kaza nedeniyle ...'nın olay yerinde kafa travmasına bağlı beynin yüksek hasar görmesi nedeniyle öldüğü, katılan ... ve katılan sanık ...'nın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralandıkları, kaza sonrasında düzenlenen trafik kazası tespit tutanağı ve 30.03.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre, sanık ...'nin ''kavşaklarda geçiş önceliğine riayet etmemek'' kuralını ihlal ederek ve asli kusurlu, katılan sanık ...'nın ise ''kavşaklara yaklaşırken hızlarını azaltmak zorundadırlar'' kuralını ihlal ederek ve tali kusurlu olduğu anlaşılmakla, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı, katılan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR 1.Katılan Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden; Katılan Sanık ...'nın işlediği taksirle öldürme suçu nedeniyle sanık ...'nin suçtan zarar görmediği, kurulan hükme yönelik temyiz hak ve yetkisinin bulunmadığı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılanlar vekilleri ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekillerinin ve sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.07.2024 tarihinde karar verildi.