Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2019/3607 E. 2024/3266 K.

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/85 E., 2018/594 K. SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A.Çay Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2014 tarihli ve 2013/319 Esas, 2014/214 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat karar verilmiştir. B.Çay Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2014 tarihli ve 2013/319 Esas, 2014/214 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 02.11.2017 tarihli ve 2015/15230 Esas, 2017/8287 Karar sayılı kararı ile " sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. C. Çay Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.06.2018 tarihli ve 2018/85 Esas, 2018/594 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun 65/1-1. cümle, 5237 sayılı Kanun’un 62/1, 52/2-4, 51/1-3-7 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz nedenleri; suç işleme kastı ile hareket etmediğine, suça konu alanın sit alanı dışında kaldığına ve sair nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda; iddia, sanık savunmaları, tutanaklar, yargıtay bozma ilamı, keşif tutanağı ile tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında ... Gölü I.derece doğal sit alanı sınırlarında kalan araziyi sürüp ektiğinden bahisle "2863 sayılı Kanuna aykırılık" suçundan 2863 sayılı Kanunun 65/1-b-d maddesi gereğince cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açıldığı, iddianameye konu taşınmazın, tanıklığına başvurulan ... adına kayıtlı,...ilçesi ... Mahallesi 197 ada 10 parselin sınırları içerisinde kaldığı, bu taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde sit alanında kaldığına dair şerh bulunduğu anlaşılmış ise de; sanığın alınan savunmalarında taşınmazın tapulu olduğunu, sit alanı olduğunu bilmediğini savunmuş, sanığın soruşturma sırasında dosyaya sunduğu tapu senedinin incelenmesinde de tapu kaydında şerh olduğuna dair bilgi bulunmadığı, tanıklığına başvurulan tapu kayıt malikinin de taşınmazın bu özelliğini bilmediğini ve sanığa da bu yönde bir bilgi vermediğini beyan ettiği, sanığın taşınmazı tapulu olduğu saikiyle kiralayarak kullanması nedeniyle; olağan hayat akışı içerisinde tapu kaydındaki şerhten ve dolayısıyla sit alanında kaldığından haberdar olmasının beklenemeyeceği kanaatine varılarak, sanığın taşınmazın sit alanında kaldığını bilerek sürüp ektiğine, dolayısıyla üzerine atılı suçu işlediğine dair savunmalarının aksini gösterir, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle yapılan yargılama sonunda 20.05.2014 tarih ve 2013/319 Esas sayılı 2014/214 sayılı bu karar ile sanık hakkında beraat kararı verildiği kararın katılan vekili tarafından temyiz edildiği, Yargıtay 12.Ceza Dairesinin 02.11.2017 tarih ve 2017/8287 karar sayılı ilamıyla bozularak gönderildiği ve yargılamaya yeni esas üzerinden devam edildiği, Yargıtay bozma ilamı gereğince suçun unsurlarının tespiti bakımından 09.04.2018 tarihinde keşfe gidildiği, yapılan keşifte taşınmaz üzerindeki tecavüzün devam ettiği ve bitki örtüsünün bozulduğu yönünde rapor düzenlendiği anlaşılmakla sanığın, I. derecedeki doğal sit alanına koruma bölge kurullarından izin alınmaksızın kasten zarar verme suçunu gerçekleştiriği anlaşılmakla eylemine uyan 2863 sayılı Kanunun 65/1-1. cümle uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezası ile mahkumiyetine hükmedilen sanık hakkında, TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmemesi, infaz aşamasında nazara alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2024 tarihinde karar verildi.