Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2017/8170 E. 2019/3367 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK’nın 89/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın meskun mahal dışında gündüz vakti 205 promil alkollü olarak kullandığı yolcu minibüsü ile seyir halinde iken, kendisine “dur” işaret levhasına uymayarak kavşağa girdiği ve ana yoldan gelen kamyonet ile çarpıştığı, bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda, bilinçli taksirin unsurlarının oluşmasına rağmen sanık hakkında hükmedilen cezanın TCK'nın 22/3. maddesi gereğince artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın alkollü olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.