Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2017/5520 E. 2019/990 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 62/1-2, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçunun 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca takibinin şikayete tabi olduğu, katılanın hükümden sonra 08/06/2015 havale tarihli dilekçe ile sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği, sanık tarafından verilen 09/06/2015 tarihli dilekçe ile hakkında düşme kararı verilmesi talep edilmiş olmakla, sanığın katılanın şikayetinden vazgeçmesinden haberdar olduğu ve buna ilişkin itirazının bulanmadığı anlaşılmakla, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki davanın TCK'nın 73/4. ve CMK'nın 223. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE; 22/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.