Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2016/2310 E. 2016/9769 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Karar Tarihi : 12/11/2015 Ek Karar Tarihi : 22/12/2015 Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm-Karar : TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 179/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet ve temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm ve temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa yokluğunda verilen hükmün tebliği için çıkarılan tebliğ mazbatasındaki barkod numarası aracılığı ile PTT kayıtlı gönderi takip sistemi üzerinden yapılan sorgulamaya göre, sanığın 11.12.2015 tarihinde tebellüğ ettiği hükme yönelik sanık müdafince 18.12.2015 tarihinde verilen temyiz dilekçesinin süresinde olduğunun anlaşılması karşısında, tebligat evrakı üzerine sehven yazılan 10.12.2015 tarihi esas alınarak süresinde temyiz isteminde bulunulmadığı gerekçesiyle verilen 22.12.2015 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar hukuki değerden yoksun olup temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında hükmedilen adli para cezası taksitlendirildikten sonra, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarı yerine “taksitlerden birisinin süresinde ödenmemesi halinde kısa sureli hapis cezasının kısmen veya tamamen infaz edilmesine “ şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün taksitlendirmeye ilişkin 6. paragrafının hükümden çıkarılarak, yerine, “Sanığın ekonomik ve şahsi halleri nazara alınarak, hükmedilen adli para cezasının TCK'nın 52/4. maddesi gereğince birer ay ara ile 4 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa bildirilmesine,” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.